I OZ 864/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 662/18 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] 2018 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 24 lipca 2018 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez P. W. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z [...] 2018 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ś. z [...] 2018 r. o skierowaniu P. W., posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, B, na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Sąd, powołując się na art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Co prawda, skarżący wskazywał na potencjalną możliwość "oczywistego i realnego niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", nie wyjaśnił jednak na czym owo niebezpieczeństwo miałoby polegać i jakie skutki ma na uwadze. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że w stanie faktycznym sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wobec powyższego wniósł o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza jednak, że sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T.Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008, s. 335 i n.). Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie wraz z informacjami, które mogą to żądanie uprawdopodobnić. Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił złożony w tej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaznaczyć trzeba, że wykonanie zaskarżonej w tej sprawie decyzji polega na poddaniu się przez skarżącego badaniom lekarskim. Nie ulega zatem wątpliwości, że sam ten fakt nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Badania lekarskie mają na celu jedynie ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem. Natomiast kwestie dotyczące cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, w razie ich następczego zaistnienia, podlegają załatwieniu w odrębnym postępowaniu. Tak więc na aktualnym etapie rozpoznawanej sprawy tego typu zagrożenie nie występuje. Tylko zagrożenia realne i aktualne mają znaczenie dla wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Konsekwencje zaś niepoddania się badaniu nie podlegają tu analizie, gdyż takie założenie jest sprzeczne z obowiązkiem wykonania ostatecznej decyzji. Natomiast merytoryczna ocena zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania jest wykluczona, co podkreślił Sąd I instancji. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.