I OZ 859/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 515/13 odrzucające zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 października 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 515/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 515/13 w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W., M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2013 r. Nr SKO 4124/9/13 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 515/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 października 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 515/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 515/13 w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W., M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zażalenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 9 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną D. W., M. W., J. W. i M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2014 r. Pismem z dnia 10 listopada 2014 r. (data pieczątki na kopercie), sporządzonym osobiście, skarżący D. W. i M. W. wnieśli na powyższe postanowienie zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że na podstawie art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych tą ustawą) przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2). Zażalenie, aby mogło być skutecznie wniesione, powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (§ 3). Zażalenie zaś, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej (jak to miało miejsce w niniejszej sprawie), powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (§ 4). W rozpoznawanej sprawie zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 października 2014 r. zostało sporządzone przez skarżących. Sąd I instancji stwierdził, że nie spełnia ono warunku wskazanego w § 4 art. 194 powołanej wyżej ustawy niezbędnego do skutecznego jego wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Sąd I instancji zaznaczył, że zakwestionowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 października 2014 r. zostało doręczone skarżącym wraz z pouczeniem o terminie i wymogach, które winno spełniać zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarżąca D. W. odebrała osobiście odpisy tego postanowienia wraz z pouczeniem, a zatem Sąd I instancji przyjął, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni o przysługującym im prawie do wniesienia zażalenia oraz o jego wymogach formalnych. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. W. i M. W. i wskazali, że Sąd nie wzywając do opłaty odrzucił skargę strony i nie dopuścił do jej merytorycznego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do brzmienia przepisu art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności go nie wyłączają i nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. W niniejszej sprawie odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczono skarżącym kasacyjnie wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. W szczególności pouczono ich, że zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego. Bezspornym jest, że D. W. i M. W. zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzili osobiście, oraz że nie mają cech podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 P.p.s.a. do osobistego sporządzenia takiego środka. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2014 r. odpowiada prawu. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia