I OZ 831/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 sierpnia 2014 r. sygn. akt IV SO/Gl 66/13 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie z wniosku Z. R. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SO/Gl 66/13 odmówił Z. R. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 czerwca 2014 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r. odmówiono Z. R. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Przesyłka pocztowa zawierająca wskazane postanowienie została doręczona wnioskodawcy w dniu 3 lipca 2014 r. Pismem z dnia 10 lipca 2014 r., złożonym tego samego dnia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, Z. R. wniósł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie z dnia 23 czerwca 2014 r., domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do wniesienia tegoż zażalenia. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że do uchybienia terminowi doszło bez jego winy. W ocenie wnioskodawcy to Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odpowiada za opóźnienie w przekazaniu zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przesłał zażalenie Z. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach jako mylnie wniesione w dniu 11 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmawiając przywrócenia terminu stwierdził, że do jego uchybienia doszło z wyłącznej winy skarżącego, który systematycznie i z premedytacją składa pisma procesowe w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, który nie prowadzi jego spraw na obecnym etapie postępowania. W ocenie Sądu I instancji składanie pism w niewłaściwym Sądzie powoduje konieczność ich przekazania do sądu właściwego, co wpływa bezpośrednio na terminowość podejmowanych przez stronę czynności. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu, przy czym ciężar uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy spoczywa na wnioskodawcy (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy oraz przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W rozpoznawanej sprawie, jak właściwie ocenił Sąd I instancji, wnoszący zażalenie nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, o którego przywrócenie wnosił. Jak wynika z akt sprawy skarżący został prawidłowo pouczony, że zażalenie na postanowienie z dnia 23 czerwca 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy powinno zostać wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Pomimo tego, Z. R. zażalenie na ww. postanowienie wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Błędne skierowanie przesyłki zawierającej zażalenie na postanowienie wydane przez Sąd I instancji na inny adres niż zawarty w pouczeniu, stanowi wyraz niedbałości i w - okolicznościach rozpoznawanej sprawy - nie może być postrzegane jako przeszkoda od strony niezależna i trudna do przezwyciężenia. Okoliczności przedstawione przez skarżącego nie uprawdopodabniają zatem braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Nadanie zażalenia na niewłaściwy adres nie stanowi podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Błąd tego rodzaju, skutkujący niedotrzymaniem ustawowego terminu, należy uznać za brak należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, w pełni obciążający stronę skarżącą. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 2 P.p.s.a.