I OZ 823/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 13 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 619/16 o odrzuceniu zażalenie w sprawie ze skargi A.Z. na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 619/16, odrzucił zażalenie A.Z. (dalej: skarżący) na postanowienie tego Sądu z dnia 23 sierpnia 2017 r. odrzucające zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 23 marca 2017 r. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zarządzeniem z dnia 17 marca 2017 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia domagając się jego uchylenia w całości. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł od ww. wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 29 czerwca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na wskazane postanowienie domagając się jego uchylenia w całości. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił w/w zażalenie jako niedopuszczalne. Skarżący złożył na to postanowienie zażalenie. Prawomocnym zarządzeniem z dnia 27 września 2017 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia. Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 16 stycznia 2018 r. Odrzucając zażalenie Sąd I instancji podał, że z informacji z Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 10 lipca 2019 r. wynika, że nie uiszczono należnego wpisu. Podkreślił, że zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie (jak w niniejszej sprawie), skarga o wznowienie postępowania – podlega ono odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych zażalenia zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 stycznia 2018 r. Termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 23 stycznia 2018 r. W wyżej wskazanym terminie nie uiszczono wpisu sądowego. Stwierdzić zatem należy, że braki zażalenia nie zostały uzupełnione. Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu okoliczności uiszczenia przez pełnomocnika skarżącego przedmiotowego wpisu stwierdzić należy, że okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.