I OZ 798/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 1166/25 o odrzuceniu skargi M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku- Białej z dnia 23 czerwca 2025 r. nr SKO.IV/424/378/2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 17 listopada 2025 r. odrzucił skargę M. H. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Sąd I instancji wskazał, że pismem z 12 września 2025 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, podpisanie skargi oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 16 września 2025 r. W zakreślonym terminie, który upłynął 23 września 2025 r., skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Z tego względu Sąd Wojewódzki odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi było dla niej niejasne, stąd niezwłocznie wystąpiła o wyjaśnienie jego treści, precyzyjnie wskazując, których elementów pisma dotyczy niejasność. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W analizowanym przypadku Sąd Wojewódzki trafnie dostrzegł braki formalne skargi, w tym przede wszystkim brak podpisu pod skargą oraz brak wskazania numeru PESEL skarżącej. W wezwaniu do uzupełnienia wskazanych braków precyzyjnie określił, że dotyczy ono skargi z 1 sierpnia 2025 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku Białej nr SKO.IV/424/378/2024 z 23 czerwca 2025 r. Wezwanie doręczono skarżącej 16 września 2025 r. W zakreślonym w wezwaniu terminie skarżąca uzupełniła wyłącznie brak formalny w postaci wskazania numeru PESEL. Nie uczyniła natomiast zadość wezwaniu w zakresie podpisania skargi, pomimo iż wezwanie Sądu w tym zakresie był jasne, precyzyjne i zawierało wszelkie konieczne informacje niezbędne do jego wykonania. Podkreślenia wymaga, że skarga poza wskazaniem organu, daty i numeru zaskarżonej decyzji nie zawierała żadnego wniosku, ani uzasadnienia. Sąd I instancji w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi zawarł więc wszelkie dane identyfikujące skargę. Przed odrzuceniem skargi – w związku ze zgłaszanymi przez stronę wątpliwościami – dwukrotnie jeszcze informował skarżącą, że wezwanie dotyczyło skargi opatrzonej przez nią datą 1 sierpnia 2025 r. Pomimo, iż samo wezwanie, jak i skierowane do skarżącej pisma informacyjne były jasne i nie dawały podstaw do odmiennej interpretacji ich treści niż wynikałoby to z potocznego rozumienia użytych w nich słów, skarżąca nie przedłożyła Sądowi podpisanej skargi i po raz kolejny (trzeci) wskazała, że nie wie, której skargi dotyczy wezwanie. Taki stan sprawy powodował po stronie Sądu I instancji konieczność zastosowania powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucenia wywiedzionej skargi. Sąd Wojewódzki nie miał bowiem podstaw do udzielania stronie dalszych wyjaśnień co do przedmiotu wezwania do uzupełnienia braków formalnych, który – jak już wyżej wskazano - został określony w sposób umożliwiający jego identyfikację. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.