I OZ 797/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 1165/25 w sprawie ze skargi M.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 23 czerwca 2025 r. nr SKO.IV/424/329/2025 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 1 sierpnia 2025 r. M.H. (dalej "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 23 czerwca 2025 r. nr SKO.IV/424/329/2025, którą to decyzją Kolegium uchyliło decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 24 listopada 2023 r. nr SKO.IV/424/2692/2023 oraz decyzję Prezydenta Miasta Bielsko-Biała z dnia 29 września 2023 r. nr MOPS.DŚR.43131.DO.19.6997.2023 i orzekło o przyznaniu skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym F.H. od dnia 17 listopada 2023 r. do dnia 30 listopada 2023 r. w wysokości 1147 zł i od dnia 1 grudnia 2023 r. do dnia 19 grudnia 2023 r. w wysokości 1506,60 zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pismem z dnia 12 września 2025 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie własnego numeru PESEL, podpisanie skargi oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, spowoduje jej odrzucenie. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 września 2025 r. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 23 września 2025 r., skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 1165/25 odrzucił złożoną skargę. W uzasadnieniu Sąd I instancji, przytaczając treść art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024., poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a.") wskazał, że przez określenie "naruszenie prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o którym mowa w ostatnim z powołanych przepisów należy rozumieć podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wymóg skargi będzie w tym względzie spełniony, poprzez wykazanie, nawet w sposób ogólny, na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a.) musi zawierać podpis strony, zaś w myśl przepisu art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 12 września 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi oraz pouczona o konsekwencjach ich nieusunięcia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 16 września 2025 r. i termin do jego wykonania upłynął 23 września 2025 r. Skarżąca do dnia orzekania przez Sąd I instancji nie uzupełniła braków formalnych skargi, dlatego też skarga podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. W uzasadnieniu podniosła, że wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych były dla niej niejasne i z tego względu wnosiła o ich wyjaśnienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. pismo procesowe strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a pismo strony, oprócz wymogów określonych w art. 46 § 1 P.p.s.a., powinno zawierać - gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W konsekwencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, która zawierała braki formalne – nie wskazano numeru PESEL, skarga nie została opatrzona podpisem, oraz nie wskazano naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Z uwagi na powyższe skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało prawidłowo zaadresowane wg wskazania skarżącej i doręczone w dniu 16 września 2025 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi mijał z dniem 23 września 2025 r. W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji i skargę odrzucił. W rozpoznawanej sprawie doszło bowiem do ziszczenia przesłanek odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odnosząc się natomiast do argumentów zażalenia wskazać należy, że nie mogły one odnieść zamierzonego skutku. Skarżąca podnosi bowiem, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi były dla niej niejasne. Z akt sprawy wynika, że skarżąca pismem z dnia 23 wrzenia 2025 r. zwróciła się do Sądu I instancji o "dokładne wskazanie czy skarga, której dotyczą ww. wezwania odnosi się do daty (1 sierpień 2025r) wskazanej w piśmie czy jest to data otrzymania przez organ skargi. Dokładne określenie daty ma istotne znaczenie w celu ustalenia o którą skargę chodzi, ponieważ skarżącą złożyła na kilka skarg". W odpowiedzi Sąd Wojewódzki poinformował skarżącą, że chodzi o skargę opatrzoną datą 1 sierpnia 2025 r. Pismem z dnia 16 października 2025 r. skarżąca ponownie zwróciła się do Sądu o "dokładne wskazanie czy rzeczona skarga ma opatrzoną datę 1 sierpnia 2025r przez skarżącą ( przeze mnie ) na dokumencie, czy jest opatrzona przez organ I instancji bądź przez Sąd jako data wpływu pisma." W odpowiedzi Sąd I instancji udzielił skarżącej stosownych wyjaśnień. Z kolei pismem z dnia 12 listopada 2025 r. skarżąca wystosowała do Sądu pismo z prośbą o "wysłanie pisma, którego dotyczy wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy tak przedstawionej chronologii wydarzeń, nie sposób dopatrzeć się błędów Sądu I instancji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że to skarżąca składała skargę na decyzję i to skarżąca winna była wiedzieć w jakiej dacie i o jakiej treści pismo wniosła. Rolą Sądu nie jest przesyłanie do stron postępowania pism, które strony składają do Sądu. Rolą Sadu jest natomiast kontrolowanie czy postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. W rozpoznawanej sprawie do takowej kontroli jednakże nie doszło z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącą w wyznaczonym terminie braków formalnych złożonej przez nią skargi, o czym słusznie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Na marginesie Sąd kasacyjny wskazuje, że w przypadku braku możliwości zrozumienia wezwania, skarżąca miała możliwość zwrócenia się do Sądu I instancji z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, o czym została pouczona przy piśmie z dnia 12 września 2025 r., a z której to możliwości nie skorzystała. Tym samym argumentacja zażalenia nie znajduje uzasadnienia, brak było bowiem podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.