I OZ 793/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 970/16 odrzucające sprzeciw M. S. na postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 970/16 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z 27 lutego 2017 r., I SA/Wa 970/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw M. S. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 970/16 (dalej postanowienie z 11 stycznia 2017 r.) w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]. Postanowieniem z 11 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 1. umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2. odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Odpis postanowienia z 11 stycznia 2017 r. wraz z uzasadnieniem i pismem z 16 stycznia 2017 r., zawierającym pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia, o terminie i sposobie jego wniesienia, doręczono skarżącemu dnia 3 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 48 akt I SA/Wa 970/16). Dnia 13 lutego 2017 r. (data prezentaty Sądu) skarżący złożył sprzeciw od postanowienia z 11 stycznia 2017 r. wskazując, że pozostaje bez środków do życia i kwestionując posiadanie przez niego uprawnień do pobierania renty ZUS (k. 49 akt I SA/Wa 970/16). Od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ppsa, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia (art. 259 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej ppsa). Stosownie do art. 259 § 2 ppsa sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd I instancji odrzucił sprzeciw skarżącego. Odpis postanowienia referendarza sądowego doręczono skarżącemu dnia 3 lutego 2017 r., zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał 10 lutego 2017 r. Skarżący złożył sprzeciw osobiście w biurze podawczym Sądu dnia 13 lutego 2017 r. - po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu. Zażalenie na postanowienie z 27 lutego 2017 r. złożył M. S. domagając się zbadania, na jakiej podstawie renta została mu przyznana i twierdząc że zaskarżone orzeczenie jest "sprzeczne z prawem i elementarną uczciwością". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 ppsa od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 ppsa). W niniejszej sprawie Sąd I instancji trafnie wskazał, że odpis postanowienia z 11 stycznia 2017 r. doręczono skarżącemu dnia 3 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 48). Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu, upłynął w dniu 10 lutego 2017 r., który przypadał na piątek i nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Skarżący dnia 13 lutego 2017 r. złożył sprzeciw osobiście w biurze podawczym, czynności tej dokonał zatem z trzydniowym uchybieniem ustawowego terminu (k. 49). Zagadnienie podstawy prawnej przyznania skarżącemu renty należy do kognicji Sądu ubezpieczeń społecznych, nie zaś Sądu administracyjnego; nie wpływa na odrzucenie sprzeciwu. Odrzucenie sprzeciwu uniemożliwia merytoryczne badanie wniosku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa postanowił jak w sentencji.