I OZ 79/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 2269/19 o odrzuceniu skargi S.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 października 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 2269/19 odrzucił skargę S.B. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu postanowienia podał, że stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 30 lipca 2019 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru). Ostatnim dniem do wniesienia skargi na w/w decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie był zatem dzień 29 sierpnia 2019 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez skarżącego w dniu 30 sierpnia 2019 r., a więc po terminie. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym stwierdził, iż nieświadomie nadał list w dniu 30 sierpnia 2019 r. z uwagi na błędne przekonanie, że przypadające w środku tygodnia święto (15 sierpnia 2019 r.), jest wliczane w bieg terminu tychże 30 dni. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] doręczono skarżącemu w dniu 30 lipca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Decyzja ta zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym zgodnie, z art. 53 § 1 P.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 29 sierpnia 2019 r. Tymczasem skarżący złożył skargę w dniu 30 sierpnia 2019 r., (data nadania) za pośrednictwem operatora pocztowego – koperta k. 4 akt WSA tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego i obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi. Tym samym zaskarżone postanowienie WSA odpowiada prawu. Należy również wyjaśnić skarżącemu, iż podnoszone przez niego w uzasadnieniu zażalenia okoliczności, dotyczące święta (dnia wolnego) przypadającego na 15 sierpnia 2019 r., nie mają wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 82 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Natomiast ostatnim dniem do wniesienia skargi w niniejszej sprawie był 29 sierpnia 2019 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.