I OZ 783/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 27 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 maja 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 214/20 odrzucające skargę K. K. i oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Burmistrza D. z dnia [...] listopada 2019 r., [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 21 maja 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 214/20, odrzucił skargę K. K. oraz oddalił jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Burmistrza D. z dnia [...] listopada 2019 r., [...], w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu Sąd podał, że przedmiotem badanej sprawy jest skarga strony na decyzję Burmistrza D. z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony na tę samą decyzję tego samego organu w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego zostało już wcześniej wszczęte skargą z dnia 9 grudnia 2019r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (data wpływu 9 stycznia 2020 r.), zarejestrowaną pod sygn. akt IV SA/Wr 14/20. Postępowanie sądowoadministracyjne w powyższej sprawie zostało zakończone nieprawomocnym postanowieniem z dnia 26 lutego 2020 r. odrzucającym skargę i oddalającym wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zdaniem Sądu z powyższego wynika, że skarżący wniósł w istocie dwie skargi o tożsamej treści, z których pierwsza zawisła przed WSA we Wrocławiu pod sygn. akt IV SA/Wr 14/20 zatem postępowanie w rozpoznawanej sprawie Sąd uznał za niedopuszczalne. Wobec tego, Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2109 r., poz. 2325 – dalej "p.p.s.a.") – zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono w punkcie I sentencji. W odniesieniu do wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd wskazał, że został on zawarty w skardze niedopuszczalnej, podlegającej odrzuceniu. Stanowiło to więc o oczywistej bezzasadności skargi, co tym samym obligowało Sąd do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 247 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie II sentencji. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, podnosząc argumenty odnoszące się do skargi, dotyczące dodatku mieszkaniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z treści powołanego przepisu wynika, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku, bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowanie tego przepisu jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Oznacza to, że w tej samej sprawie między tymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Należy zauważyć, że sprawa będąca przedmiotem niniejszego postępowania została już prawomocnie osądzona przez WSA we Wrocławiu. Sąd ten bowiem, wyrokiem z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 14/20, w sprawie sprawy ze skargi K. K. na decyzję Burmistrza D. z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, w pkt I. odrzucił skargę, a w pkt II. oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wyrok jest prawomocny od dnia 23 czerwca 2020 r. Oznacza to, że sprawa została prawomocnie zakończona. W tych okolicznościach niedopuszczalne było wniesienie kolejnej skargi w tym samym przedmiocie między tymi samymi stronami. Wobec tego, zasadnie Sąd I instancji uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.