I OZ 782/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 marca 2025 r., sygn. akt II SPP/Gd 87/24 o odrzuceniu sprzeciwu A.M. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt II SPP/Gd 87/24 w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 133/24 ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2023 r., nr SKO Gd/4626/22 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 5 marca 2025 r., sygn. akt II SPP/Gd 87/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił niepodpisany, pomimo skutecznego wezwania, sprzeciw A.M. (dalej: skarżący) od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 9 października 2024 r., sygn. akt II SPP/Gd 87/24 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi w postępowaniu o sygn. akt II SA/Gd 133/24 na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 28 czerwca 2023 r., nr SKO Gd/4626/22 w przedmiocie zasiłku celowego. Pismem z 14 kwietnia 2025 r. skarżący wniósł zażalenie, domagając się uchylenia postanowienia, które w jego ocenie rażąco narusza interes obywatelski i społeczny. Zażalenie zostało podpisane przez skarżącego, w wyniku wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w dniu 7 maja 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z uchwałą NSA w składzie siedmiu sędziów z 30 listopada 2009 r. sygn. akt I GPS 1/09 (opubl. w ONSAiWSA 2010/2/17) na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydane na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, przysługuje zażalenie. Z tych względów należy przyjąć, że wniesione zażalenie jest dopuszczalne. Stanowisko o dopuszczalności zażalenia wyraził w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji. Jakkolwiek Sąd nie pouczył skarżącego o przysługującym mu prawie wniesienia zażalenia, wobec realizacji uprawnienia do wniesienia zażalenia przez skarżącego, uchybienie to nie miało wpływu na ocenę zasadności zażalenia. Zażalenie nie podlegało uwzględnieniu. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wniesiony przez skarżącego sprzeciw nie został podpisany. Obarczone brakiem formalnym pismo podlega uzupełnieniu w drodze wezwania, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, a akta sprawy potwierdzają, że wezwanie pozostało bez odpowiedzi skarżącego. Sprzeciw, który nie został przez skarżącego podpisany, podlegał odrzuceniu, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5 marca 2025 r. jest zatem prawidłowe. Zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Skoro skarżący nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu, pomimo wezwania, zażalenie należało oddalić. Z powołanych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.