I OZ 772/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 5 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 389/19 o odrzuceniu skargi S. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 389/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę S. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, powołując się m.in. na art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 4 marca 2019 r. Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 3 kwietnia 2019 r. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 18 kwietnia 2019 r., tj. z uchybieniem terminu. Tym samym skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. N., wskazując że postanowienie z dnia 6 czerwca 2019 r. zostało wydane przez osobę nieuprawnioną, bowiem do czasu wydania ww. orzeczenia nie został rozpoznany wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Jolanty Rosińskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga S. N. została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] lutego 2019 r. (zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została doręczona stronie w dniu 4 marca 2019 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 3 kwietnia 2019 r. Złożenie skargi w dniu 18 kwietnia 2019 r. nastąpiło zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Odnosząc się do argumentów strony związanych z nierozpoznanym prawomocnie wnioskiem o wyłączenie sędziego WSA Jolanty Rosińskiej od udziału w sprawie podkreślić należy, że wniosek skarżącego w tym przedmiocie wpłynął do akt sprawy w dniu 8 lipca 2019 r., a zatem po wydaniu zaskarżonego postanowienia. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 20 § 3 P.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.