I OZ 768/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2017 r. zażalenia K.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 591/16 o odrzuceniu zażalenia K.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 591/16 odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 591/16 w sprawie ze skargi K.W. na decyzję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie utraty prawa do uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 16 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 591/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 stycznia 2017 r. odrzucające skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 18 listopada 2016 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w świetle przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez osobę wymienioną w art. 194 § 4 powyższej ustawy, a więc adwokata lub radcę prawnego, zaś sporządzenie zażalenia przez osobę nieuprawnioną, co miało miejsce w tej sprawie, powoduje, iż jest ono niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K.W., wskazując że Sąd I instancji niesłusznie wymaga od niego korzystania z odpłatnych usług adwokackich przy składaniu zażalenia w sprawie niewypłacenia mu uposażenia w pełnej wysokości, czym pozbawiono go prawa do korzystania z usług adwokackich. Nadto przyznał, że został pouczony o wymogach formalnych przedmiotowego zażalenia i skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), "p.p.s.a.", w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. K.W., pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 stycznia 2017 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna, również sporządzona osobiście przez stronę. Art. 194 p.p.s.a., regulujący kwestię zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, nie stawia tym środkom odwoławczym szczególnie rygorystycznych wymogów, tak jak to czyni wobec skargi kasacyjnej, z jednym wyjątkiem wskazanym w § 4. Zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone – tak jak i ta skarga – przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten – art. 194 § 4, tak jak i art. 175 § 1 - ma na celu sporządzenie skargi kasacyjnej i zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie tej skargi przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego. W przypadku skargi kasacyjnej z tego względu, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest jej podstawami (art. 183 § 1 p.p.s.a.), zaś jeżeli chodzi o zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uwagi na wagę sprawy - skutek jaki odrzucenie skargi wywołuje (niemożność rozpoznania sprawy co do meritum przez Naczelny Sąd Administracyjny). Ponieważ zaskarżone postanowienie nie zostało sporządzone przez czynnego adwokata lub radcę prawnego, ani którykolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.