I OZ 765/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] i [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 listopada 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 634/25 o odrzuceniu skargi [...] i [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 8 maja 2025 r. nr SKO.432.6.2025 w przedmiocie opinii w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 listopada 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 634/25, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę [...] i [...] - z uwagi na nienadesłanie pełnomocnictwa umocowującego członka rodziny (matkę) do działania przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji nie podpisanie skargi przez skarżących, pomimo prawidłowych wezwań do wykonania tych czynności. Zażalenie na postanowienie z dnia 7 listopada 2025 r. złożyli skarżący wnosząc o jego uchylenie, wskazując, że pełnomocnictwo zostało sporządzone przez profesjonalistę i [...] została zapewniona o jego wszechstronności. Do zażalenia dołączono pełnomocnictwa dla [...] do reprezentowania skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym w Gdańsku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać mu prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 37 i art. 46 p.p.s.a. W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Również stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie zaś z art. 36 ustawy procesowej - pełnomocnictwo może być ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; do prowadzenia poszczególnych spraw bądź do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Sądy administracyjne to nie są sądy powszechne, to dwa różne rodzaje sądów, dlatego wymagają odrębnych pełnomocnictw bądź wskazania w pełnomocnictwie konkretnych rodzajów sądów do występowania przed którymi umocowuje się pełnomocnika. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Podkreślenia wymaga, że powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, za bezsporne uznać należało, że skarga z dnia 8 lipca 2025 r. dotknięta była brakami formalnymi – nie wskazano w niej bowiem numerów PESEL skarżących oraz nie nadesłano pełnomocnictw do reprezentowania skarżących dla osoby, która podpisała się pod skargą. W tej sytuacji słusznie, kierując wezwanie na adres pełnomocnika, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 19 sierpnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia tych braków formalnych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie jasno sformułowano wezwanie "do złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi". Z akt sprawy wynika, że na wezwanie pełnomocnik skarżących nadesłała numery PESEL i pełnomocnictwa, jednakże nie upoważniały one do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym, a jedynie do działania przed sądami powszechnymi. W związku z tym ponownie wezwano [...] do złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. To wezwanie zostało doręczone [...] w trybie art. 73 p.p.s.a. i pozostało bez odpowiedzi. W związku z brakiem pełnomocnictw - wezwano Skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi bądź nadesłanie skargi zawierającej własnoręczny, oryginalny podpis celem dołączenia do akt sprawy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie [...], a więc pełnomocnik która nie posiadała na tamten moment umocowania do działania przed sądami administracyjnymi w imieniu skarżących nadesłała ponownie skargę z własnoręcznym, a nie skarżących podpisem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza to, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, że w rozpoznawanej sprawie - pomimo wielokrotnych, prawidłowych wezwań - zaszły przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarga bowiem nie została podpisana przez skarżących, lecz pełnomocnika który jednak nie posiadał stosownego umocowania do działania w ich imieniu. Argumentacja zażalenia w żaden sposób nie mogła wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Tym samym w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.