I OZ 751/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 595/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi E.J. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 6 lutego 2023 r., nr 695/2023 w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 czerwca 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 595/23 odrzucił posiadające braki formalne zażalenie E.J. (dalej: skarżąca) na wydane w tej sprawie postanowienie Sądu z 17 marca 2025 r., którym odrzucono zażalenie skarżącej niespełniające wymogu określonego w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie odpisu zażalenia oraz uiszczenie należnego wpisu sądowego, czego nie uczyniła w wyznaczonym terminie, co obligowało Sąd do odrzucenia zażalenia. W zażaleniu z 23 czerwca 2025 r. skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia i ponowne rozpatrzenie sprawy oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu, w związku z wolą wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w tej sprawie w dniu 24 maja 2024 r. Szczegółowo opisując swoją sytuację osobistą i materialną w uzasadnieniu zażalenia wyjaśniła, że od 11 do 18 kwietnia 2025 r. przebywała w szpitalu, gdzie przeszła operację, po której przez kolejne pięć tygodni nie mogła chodzić i nie była w stanie odebrać pisma z Sądu. Do zażalenia skarżąca załączyła dowód uiszczenia w dniu 26 czerwca 2025 r. wpisu od zażalenia, kserokopie dokumentów poświadczających jej stan zdrowia oraz kopię orzeczenia o niepełnosprawności. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zażalenie nie mogło być uwzględnione. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 marca 2025 r., nie załączając do niego niezbędnego odpisu oraz nie uiszczając wymaganego wpisu. Z uwagi na zgłoszony w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostały do skarżącej skierowane po prawomocnym zakończeniu w dniu 28 kwietnia 2025 r. postępowania dotyczącego prawa pomocy (sygn. akt IV SPP 382/24). Wezwania zostały uznane za doręczone w dniu 23 maja 2025 r., wobec niepodjęcia przez skarżącą przesyłki pocztowej w terminie 14 dni od pierwszego dnia awizacji w dniu 9 maja 2025 r. W takiej sytuacji z uwagi na wymogi ustawy p.p.s.a. (art. 178 w zw. z art. 197 § 2) Sąd był zobowiązany zażalenie odrzucić, skoro nie uzupełniono braków formalnych zażalenia. Ta okoliczność powodowała natomiast, że zażalenie skarżącej nie mogło być uwzględnione, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.