I OZ 742/18

Dnia 8 sierpnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 maja 2018 r. o sygn. akt III SA/Gd 79/18 odrzucające skargę A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 1 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 maja 2018 r. o sygn. akt III SA/Gd 79/18 odrzucił skargę A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 1 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Jak wskazał w uzasadnieniu, zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei, w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd Wojewódzki skonstatował, mając na uwadze fakt, że skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, iż zasadnicze znaczenie dla oceny zachowania bądź przekroczenia przez skarżącego ustawowego terminu do wniesienia skargi miało rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. Sama skarga wniesiona została ponad dwa lata po upływie ustawowego 30-dniowego terminu. Kolejno Sąd ten stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 lutego 2018 r., zaś zażalenie skarżącego na przedmiotowe postanowienie zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone prawomocnym postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2018 r. Orzeczenie to przesądziło więc ostatecznie o niedopuszczalności przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi. W rezultacie skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi, a uprawomocnienie się postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu wyklucza możliwość usunięcia ujemnych następstw procesowych wynikłych z tego uchybienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł A.M.. W jego ocenie skarżone postanowienie rażąco narusza obowiązujące przepisy prawne, rażąco narusza interes społeczny i obywatelski oraz powoduje utratę zaufania do władzy publicznej, jak też jest nielogiczne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że Sąd Wojewódzki prawidłowo zastosował art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako p.p.s.a.), w myśl którego skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, w związku z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., na podstawie którego sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro skarga wniesiona została ponad dwa lata po upływie ustawowego 30-dniowego terminu i termin do jej wniesienia zgodnie z orzeczeniami sądów administracyjnych nie został przywrócony, to tym samym skarga ta została wniesiona po terminie i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu. Sąd administracyjny nie może z uwagi na interes społeczny czy obywatela odstąpić od odrzucenia skargi w sytuacji spełnienia przesłanek określonych w przywołanych przepisach. Jednocześnie nie sposób dostrzec w działaniu Sądu pierwszej instancji zgodnego z przepisami nielogiczności. Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 § 2 p.p.s.a.