I OZ 703/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 709/15 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma D. W. i M. W. z dnia 1 kwietnia 2016 r. w sprawie ze skargi D. W., J. W., M. W. i M. W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2016 r. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, działając na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a), pozostawił bez rozpoznania pismo D. W. i M. W. z dnia 1 kwietnia 2016 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podał, że w przedmiotowym piśmie skarżący zawarli wniosek o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Ponieważ pod pismem został złożony wyłącznie jeden nieczytelny podpis, zgodnie z zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych pisma, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, przez wskazanie imienia i nazwiska strony przez którą zostało podpisane oraz do podpisania pisma przez drugiego ze skarżących. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących 4 maja 2016 r. W dniu 27 maja 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżących z dnia 1 kwietnia 2016 r. podpisane przez D. W. i M. W. Pismo to zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 23 maja 2016 r., dlatego też Sąd przyjął, że braki formalne pisma zostały uzupełnione przez skarżących po terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. W. i M. W. domagając się jego uchylenia. Reprezentujący skarżących pełnomocnik wniósł również o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że charakter braków formalnych pisma nie pozwalał mu na ich osobiste uzupełnienie. W tym przypadku pełnomocnik był jedynie przekazującym stronie zarządzenia i wezwania przesyłane do niego przez Sąd. Wskazał, że trudno jest dochować terminów zakreślonych przez przepisy prawa na uzupełnienie braków formalnych biorąc pod uwagę czas w jakim przesyłka pocztowa dotrze od pełnomocnika do stron oraz czas w jakim jest ewentualnie awizowana. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pisma zostało odebrane przez pełnomocnika w dniu 4 maja 2016 r. i w dniu 5 maja 2016 r. zostało przekazane przesyłką listową do skarżących, którzy odebrali ją 19 maja 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a). W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pismo D. i M. W. z 1 kwietnia 2016 r. zawierało tylko jeden nieczytelny podpis, stąd skarżący zasadnie zostali wezwani do wskazanie imienia i nazwiska strony przez którą zostało podpisane oraz do podpisania pisma przez drugiego ze skarżących. Zarządzenie do uzupełnienia wskazanych braków prawidłowo doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 4 maja 2016 r., gdyż jak stanowi art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Nie jest przez stronę kwestionowane, że w zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 11 maja 2016 r., braki te nie zostały uzupełnione. Pamiętać należy, że zachowanie terminu do dokonania czynności procesowej jest warunkiem skuteczności tej czynności. Zgodnie bowiem z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wobec powyższego uzupełnienie przez skarżących braków formalnych pisma z dnia 1 kwietnia 2016 r. po upływie 7-dniowego terminu na dokonanie tej czynności, tj. w dniu 23 maja 2016 r., nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Sąd I instancji pozostawiając przedmiotowe pismo bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia w terminie jego braków nie naruszył zatem art. 49 § 2 P.p.s.a. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganej opłaty jest bowiem terminem ustawowym i nie może być przez przewodniczącego przedłużony, ani skrócony. Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu argumentacji dotyczącej obiegu korespondencji pomiędzy ustanowionym pełnomocnikiem, któremu doręczono wezwanie a reprezentowaną przez niego stroną, która miała je wykonać, należy wskazać, że tego rodzaju okoliczności mogłyby być przedmiotem oceny sądu w postępowaniu związanym z przywróceniem terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej, nie zaś w postępowaniu w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia jego braków we wskazanym terminie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Odnośnie wniosku o przyznanie pełnomocnikowi skarżących kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazać należy, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258- 261 P.p.s.a.