I OZ 698/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 143/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie.

Decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Krokowa z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] o odmowie przyznania A. M. zasiłku okresowego. Skarżący 6 października 2016 r. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku o sprostowanie pouczenia, co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] listopada 2016 r. odmówiło sprostowania pouczenia zawartego w ww. decyzji z [...] września 2016 r. Wskazało, że ww. decyzja zawierała jasne pouczenie o sposobie jej zaskarżenia, w zrozumiały sposób informując, zarówno o terminie, jak i sposobie wniesienia skargi oraz o organie, który jest właściwy do jej rozpoznania. Następnie skarżący złożył na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga ta została wniesiona za pośrednictwem organu 16 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 14 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 157/17 odrzucił powyższą skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1103/17. Odpis postanowienia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny został skarżącemu skutecznie doręczony 1 sierpnia 2017 r. W dniu 29 czerwca 2017 r. skarżący po raz drugi wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyżej wskazaną decyzję organu odwoławczego. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2017 r. wydanym w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 590/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na to postanowienie zostało następnie oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1524/17. Odpis postanowienia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny został skarżącemu skutecznie doręczony 17 stycznia 2018 r. Skarżący w dniu 24 stycznia 2018 r. po raz trzeci wniósł skargę na powyżej wskazaną decyzję organu kolegialnego. Do skargi załączył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 marca 2018 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 maja 2018 r., sygn. akt I OZ 440/18 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 143/18 odrzucił skargę skarżącego z dnia 24 stycznia 2018 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że okoliczność wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia (co w realiach rozpatrywanej sprawy jest bezsprzeczne) jak i fakt prawomocnego odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi obligują Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z art. 54 § 1 tej ustawy wynika, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Pierwszym dniem biegu terminu jest dzień następny po doręczeniu, zaś przypadające w czasie jego biegu dni wolne od pracy nie podlegają odliczeniu. Stosownie do treści art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z akt niniejszej sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r. zawierała odpowiednie pouczenie o trybie i terminie złożenia skargi do sądu administracyjnego. W decyzji tej bowiem pouczono skarżącego, że decyzja ta jest ostateczna w administracyjnym toku instancji, jak również, iż skarżący może wnieść na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Podkreślenia także wymaga, że powyższa decyzja została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 22 września 2016 r. Skarżący złożył w niniejszej sprawie skargę dopiero 24 stycznia 2018 r., czyli po upływie terminu do jej wniesienia. Pomimo wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, termin ten nie został skarżącemu przywrócony. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 maja 2018 r., sygn. akt I OZ 440/18 oddalił bowiem zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 marca 2018 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Mając zatem na uwadze, że z akt niniejszej sprawy bezspornie wynika, że skarżący – pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji - uchybił terminowi do wniesienia skargi, jak również okoliczność, iż skarżącemu nie został przywrócony termin do jej wniesienia, za prawidłowe uznać należy rozstrzygnięcie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.