I OZ 691/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Ke 120/17 o odrzuceniu zażalenia S. S. od wyroku tego Sądu z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 120/17 w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 13 kwietnia 2017 r. oddalił skargę S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] 2017 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Pismem z dnia 4 marca 2018 r. skarżący zakwestionował prawidłowość wydanych w tej sprawie rozstrzygnięć, m.in. wnosząc zażalenie na powyższy wyrok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), postanowieniem z 26 kwietnia 2018 r. odrzucił złożone zażalenie. Sąd uwzględniając treść art. 173 § 1 p.p.s.a. stwierdził, że zażalenie od wyroku jest niedopuszczalne. Jednocześnie Sąd zaznaczył, że nawet gdyby potraktować pismo z 4 marca 2018 r. jako skargę kasacyjną, to i tak, po pierwsze, została on wniesiona po terminie, a po drugie, nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. S. wskazując na powierzchowność rozpoznawania spraw przez Sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 tej ustawy, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Nie budzi wątpliwości, że zakwestionowane przez S. S. rozstrzygnięcie Sądu I instancji w postaci wyroku zostało wydane na podstawie art. 151 p.p.s.a., zatem środkiem jego zaskarżenia jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Stosowne pouczenie wraz z odpisem orzeczenia skarżący otrzymał w dniu [...] czerwca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 63). W punkcie 2 pouczenia znajdowała się również informacja, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Należy zauważyć, że w treści pisma procesowego z 4 marca 2018 r. skarżący posłużył się sformułowaniem "zażalenie". Dodatkowo, z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, że pismo skarżącego z dnia 4 marca 2018 r. sformułowane jako zażalenie było niedopuszczalne, co oznacza, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.