I OZ 686/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 września 2016 r., sygn. akt II SA/Po 300/15 o ściągnięciu od E. M. i J. M. kwoty 100 (stu) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi E. M. I J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o podziale nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z 3 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę E. M. i J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Skarżący pismem z 3 grudnia 2015 r. zwrócili się o doręczenie im wyroku wraz z uzasadnieniem (k. 80 akt sprawy). Zarządzeniem z 3 grudnia 2015 r. wezwani zostali do uiszczenia solidarnie kwoty 100 zł opłaty kancelaryjnej od wniosku, zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni, pod rygorem jej ściągnięcia. Zarządzenie zostało doręczone w dniu 23 grudnia 2015 r. Zażalenie na zarządzenie z 3 grudnia 2015 r. zostało odrzucone postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2016 r., sygn. II SA/Po 300/15. Postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenia E. M. i J. M. na postanowienie z 11 lutego 2016 r. o odrzuceniu zażalenia. Zostało ono doręczone stronom 3 czerwca 2016 r. z pouczeniem o zażaleniu. Środek zaskarżenia nie został wniesiony. Zarządzeniem z dnia 19 lipca 2016 r. Przewodnicząca Wydziału II WSA w Poznaniu wezwała skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 grudnia 2015 r. do uiszczenia solidarnie opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pod rygorem jej ściągnięcia, w terminie 7 dni. Doręczenie zarządzenia nastąpiło w dniu 8 sierpnia 2016 r., opłata nie została wniesiona. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 1 września 2016 r. Przewodnicząca Wydziału II WSA w Poznaniu zarządziła ściągnięcie od E. M. i J. M. kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej solidarnie opłaty kancelaryjnej, podając w podstawie prawnej przepis art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.). Zażalenie na zarządzenie wniesione w imieniu E. M. i J. M., zostało podpisane przez J. M.. Zażalenie E. M. na zarządzenie o ściągnięciu opłaty zostało odrzucone postanowieniem WSA z 14 lutego 2017 r. ze względu na brak podpisu strony, nieusunięty w terminie. Zażalenia na to postanowienie z 14 lutego 2017 r. zostały wniesione drogą elektroniczną przez obojga skarżących, Sąd wezwał do usunięcia ich braków poprzez podpisanie. Sąd nadał bieg zażaleniu J. M. na zarządzenie z 1 września 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zażalenie nie może zostać uwzględnione. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. W sprawie zostały spełnione przesłanki do zarządzenia ściągnięcia opłaty związanej ze złożeniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, którym oddalono skargę. Skarżący został skutecznie wezwany do uiszczenia opłaty zarządzeniem z 3 grudnia 2015 r. Po jego prawomocności został także wezwany do wykonania zarządzenia poprzez uiszczenie opłaty i pouczony o rygorze jej przymusowego ściągnięcia. Mimo upływu terminu, opłata nie została wniesiona, co uzasadnia zastosowanie środków egzekucyjnych i wydanie zarządzenia o ściągnięciu opłaty. Ponieważ obciąża ona oboje skarżących solidarnie, na dopuszczalność rozpoznania zażalenia J. M. nie mają wpływu zażalenia wniesione na postanowienie WSA z 14 lutego 2017 r. o odrzuceniu zażalenia E. M. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.