I OZ 677/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 563/14 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek J. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, wydanej w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż skarżący nie uzasadnił w żaden sposób swojego wniosku. Nie wykazał on zatem, że w sprawie zachodzi którakolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Przesłanki takie nie wynikały także z akt niniejszej sprawy. Zażalenie na to postanowienie wniósł J. K. wskazując, że wbrew twierdzeniom Sądu przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wynikały z całokształtu okoliczności sprawy, bowiem kwestionował on podstawę skierowania go na badania psychologiczne, a wykonanie tych badań spowoduje, że wniesiona w sprawie skarga stanie się bezprzedmiotowa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie. Jednocześnie wyraźnego podkreślenia wymaga fakt, iż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny merytorycznej skargi, bowiem takie działanie sądu oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu. J. K., składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, nie zawarł w nim jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego okoliczności, które mogły być uznane za przesłanki wynikające z cyt. art. 61 § 3. Przywołane zaś przez skarżącego w zażaleniu fakty nie uzasadniają wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samo wniesienie skargi i kwestionowanie prawidłowości zaskarżonej decyzji nie może bowiem stanowić podstawy do wstrzymania jej wykonania, a do tego w istocie sprowadzają się argumenty zawarte w zażaleniu. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Kolegium, zaś zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.