I OZ 67/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/GI 553/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt II SA/GI 553/23 oddalającego skargę B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 15 lutego 2023 r. nr SKO.PS/41.5/101/2023/2695/AW w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt II SA/GI 553/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: Sąd I instancji) oddalił skargę B. K. (dalej: Skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 15 lutego 2023 r. nr SKO.PS/41.5/101/2023/2695/AW w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis sentencji ww. wyroku Skarżąca otrzymała 5 października 2023 r. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, Skarżąca, nie wnosząc o sporządzenie uzasadnienia, 16 października 2023 r. złożyła pismo zatytułowane "odwołanie", w którym wyraziła swoje niezadowolenie z wydanego wyroku. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. akt II SPP/GI 266/23 – Sąd I instancji przyznał Skarżącej prawo pomocy poprzez przyznanie adwokata z urzędu. Zaskarżonym postanowieniem z 18 grudnia 2023 r., wydanym na podstawie art. 177 § 1 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") - Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną Skarżącej, wskazując, że nie została ona poprzedzona wymaganym przez obowiązujące przepisy wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nadto, Sąd I instancji zaakcentował, że nawet gdyby w sprawie sporządzono uzasadnienie wyroku oraz doręczono je Skarżącej, to jej pismo z 16 października 2023 r. stanowi jej osobistą skargę kasacyjną, gdyż nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez Skarżącą, która nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a. Taka skarga kasacyjna również pozostaje niedopuszczalna. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniosła, że postanowienie odrzucające skargę kasacyjną wydane zostało 18 grudnia 2023 r., a 14 grudnia 2023 r. - Sąd I instancji miał informację o ustanowieniu dla Skarżącej pełnomocnika z urzędu, a pomimo to wydał ww. orzeczenie, zanim pełnomocnik mógł podjąć jakiekolwiek czynności w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak wynika z przytoczonego przepisu, warunkiem koniecznym umożliwiającym wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego jest doręczenie wyroku z uzasadnieniem. W tym miejscu należy odnotować, że zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę nie jest sporządzane z urzędu, ale na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, że w sprawie został wydany wyrok oddalający skargę. W celu uzyskania uzasadnienia Skarżąca była zatem zobowiązana do wystąpienia we właściwym terminie z wnioskiem o jego sporządzenie, o czym została prawidłowo pouczona. Z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej z pominięciem wymogu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skargę kasacyjną Skarżącej należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a., jako niedopuszczalną z innych przyczyn niż jej wniesienie po upływie ustawowego terminu. Odnosząc się natomiast do zarzutów zażalenia wskazać należy, że są one całkowicie bezzasadne. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew twierdzeniom zażalenia wniesiona przez Skarżącą skarga kasacyjna i tak podlegałaby odrzuceniu z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu Sądu I instancji. W związku z powyższym - Sąd I instancji nie musiał czekać na zapoznanie się przez pełnomocnika z urzędu Skarżącej z aktami sprawy. Ponadto doręczając zaskarżone postanowienie Sąd I instancji uwzględnił fakt, że Skarżącej został wyznaczony pełnomocnik z urzędu i to jemu doręczono zaskarżone niniejszym zażaleniem postanowienie. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.