I OZ 669/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 17 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Gd 872/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 22 września 2023 r. nr SKO Gd 662/23 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: Sąd I instancji), postanowieniem z 17 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Gd 872/23, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę M. A. (dalej: Skarżąca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 22 września 2023 r. nr SKO Gd 662/23 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego. Sąd I instancji stwierdził, że Skarżąca pomimo otrzymania wezwania do usunięcia braku formalnego skargi przez podpisanie certyfikowanym kwalifikowanym lub podpisem zaufanym złożonej skargi nie wykonała wezwania, gdyż ponownie nadesłała skargę bez wskazanego w wezwaniu podpisu (podpisane zostało tylko pismo ogólne). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W załączeniu dołączyła dowód UPP złożenia podpisu pod skarga na stronie mobywatel.gov.pl z 13 października 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W okolicznościach sprawy Sąd I instancji słusznie orzekł o odrzuceniu skargi Skarżącej. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie. Stosownie do art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony wnoszone jest w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z kolei zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do jego treści, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do jej odrzucenia niezależnie od przyczyn, które spowodowały nieuzupełnienie tych braków. Słusznie zauważył Sąd I instancji, że wątpliwości w kwestii zasad wnoszenia przez stronę pism do sądu w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy ePUAP rozstrzygnęła uchwała składu 7 sędziów NSA z 6 grudnia 2021 r. (I FPS 2/21), gdzie Naczelny Sąd Administracyjny, przyjął, że zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powyższa uchwała ma moc ogólnie wiążącą w stosunku do sądów administracyjnych (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Natomiast strony oraz inni uczestnicy postępowania są pośrednio związani mocą prawną takiej uchwały, która polega na tym, iż podmioty te nie są w stanie swoją interpretacją przełamać wykładni przyjętej w uchwale (tak: A. Kabat [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 269, opubl. LEX/el. 2021). W uzasadnieniu powołanej uchwały wskazano, że skargę do sądu administracyjnego za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej można wnieść na kilka sposobów: pierwszy – przez umieszczenie treści pisma (w szczególności skargi) bezpośrednio w formularzu pisma ogólnego, które generowane jest w systemie ePUAP oraz podpisanie tego pisma jednym z akceptowanych przez ustawodawcę podpisów elektronicznych, drugi – przez załączenie do podpisanego pisma ogólnego (przewodniego) odrębnego pliku zawierającego treść środka prawnego skierowanego do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga powinna być jednak zawsze samodzielnym dokumentem elektronicznym opatrzonym wymaganym podpisem. Oznacza to, że w przypadku odłączenia od formularza pisma ogólnego, musi być dokumentem podpisanym podpisem zaufanym, podpisem kwalifikowanym lub podpisem osobistym. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W sprawie nie ma wątpliwości, że załącznik do pisma ogólnego z 4 października 2023 r. zawierający skargę w postaci odrębnego dokumentu elektronicznego nie został oddzielnie podpisany. Zatem należało wezwać Skarżącą za pośrednictwem poczty elektronicznej do podpisania skargi tj. załącznika pod nazwą "1. skarga do Wsa.docx" certyfikatem kwalifikowanym lub podpisem zaufanym. Przewodnicząca Wydziału przekazała Skarżącej stosowne informacje i wyjaśnienia w skierowanym do niej wezwaniu z 12 października 2023 r. Mimo jednoznacznie i w sposób zrozumiały sformułowanego wezwania, brak ten nie został uzupełniony w sposób wskazany w wezwaniu. Słusznie wskazuje Sąd I instancji, że Skarżąca przy piśmie z 13 października 2023 r. (w ustawowym terminie na wykonanie wezwania) złożyła w załączniku do pisma ogólnego - skargę ale ponownie bez wskazanego w wezwaniu podpisu. Zatem uznać należało, że wezwanie nie zostało wykonane a skarga w terminie do tego wyznaczonym nie uzyskała podpisu elektronicznego. W tym stanie sprawy skutkiem musiało być odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dlatego też zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu I instancji, jako odpowiadające prawu, jest prawidłowe. Odnosząc się natomiast do załączonego do zażalenia dowodu w postaci Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia z 13 października 2023 r., zauważyć należy, że powyższy dokument jest tylko i wyłącznie dowodem na to, że Skarżąca w tym dniu dostarczyła (wysłała) do Sądu I instancji pismo. W żadnym wypadku ww. dokument nie potwierdza natomiast prawidłowego wykonania wezwania Sądu I instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.