I OZ 661/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 314/20, o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi A.Z. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 10 lipca 2014 r., nr GZrn-057-625-42/14 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 24 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 314/20, umorzył postępowanie (k. 241). Zażalenie na ww. postanowienie złożył A.Z. (dalej: skarżący) nie zgadzając się z całością rozstrzygnięcia (k. 264). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony, po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Natomiast w myśl art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: w razie śmierci strony - od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo od dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku. Stosownie zatem do art. 130 § 1 pkt 3 i art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzenie postępowania zawieszonego z powodu śmierci strony następuje w razie niezgłoszenia się lub niewskazania jej następców prawnych oraz nieustanowienia kuratora spadku, przy jednoczesnym upływie pięcioletniego okresu od wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z powodu śmierci strony. W realiach niniejszej sprawy postanowienie o zawieszeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym z powodu zgonu M.Z. zostało wydane 9 lipca 2015 r. Przez pięć kolejnych lat oraz 71 dni (okres, na który uległ zawieszeniu bieg terminu do umorzenia postępowania) postępowanie to nie zostało podjęte, gdyż nie zgłosili się i nie zostali wskazani jej następcy prawni oraz nie ustanowiono kuratora spadku. W takim stanie rzeczy ziściły się przesłanki skutkujące koniecznością umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, co słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny. Powyższego nie zmienia okoliczność przesłania do sądu prawomocnego postanowienia o nabyciu spadku po zmarłej M.Z. ponad 4 lata po upływie terminu o którym mowa w treści art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zauważyć bowiem należy, że przesłanie do sądu ww. postanowienia po upływie 5 lat od wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania jest bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był bowiem do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania, stwierdzającego fakt, że z upływem 5 lat od daty zawieszenia postępowanie uległo umorzeniu, wobec ziszczenia się przesłanki z art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślić również należy, iż termin wskazany w art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma charakter materialnoprawny, a więc jego wydłużenie czy przywrócenie na podstawie art. 86 p.p.s.a. jest niedopuszczalne. Skarżący w zażaleniu nie przestawił też argumentacji mogącej wpłynąć na prawidłowość zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego, słusznie Sąd I instancji, w oparciu o art 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.