I OZ 660/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń J.B., K. B. oraz M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 2199/13 odrzucające zażalenie J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 2199/13 odrzucające wniosek J. B. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi U. T., A. K. i L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r., I SA/Wa 2199/13– na podstawie art. 20 § 4 ustawy z dnia 30 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej "p.p.s.a.") – odrzucił wniosek J. B. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi U. T., A. K. i L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł J. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 2199/13, odrzucił zażalenie J. B. wskazując, że z art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, iż na postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie wojewódzkiego sądu administracyjnego zażalenie nie przysługuje. Możliwość taka nie wynika także z innych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na powyższe postanowienie trzy jednobrzmiące zażalenia złożyli J. B., K. B. i M. B. wskazując, że stanowisko Sądu I instancji godzi w konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. W katalogu tym nie mieści się postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sądu. Możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie nie została także przewidziana innymi przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. również postanowienia NSA np. z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt II FZ 993/16, z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt I OZ 1043/16, z dnia 2 września 2016 r. sygn. akt I OZ 910/16, z dnia 31 maja 2016 r. sygn. akt I OZ 553/16). Wobec powyższego uznać należy, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie, zaś zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa. Na marginesie zaznaczyć należy, że Sąd I instancji doręczając odpis postanowienia z dnia 17 grudnia 2015 r. o odrzuceniu wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo pouczył strony o tym, że od postanowienia tego nie przysługują żadne środki odwoławcze. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.