I OZ 642/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.P., A.R., A.R.1 i A.S. (z d. R.) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1808/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.P., K.R., K.R.1, A.R., A.R.1 i A.R.2 na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 25 czerwca 2019 r., nr DAP-WOSRFR-7280-88/2019/KB w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z 21 lipca 2019 r. M.P., K.R., K.R.1, A.R., A.R.1 i A.R.2 wnieśli skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 25 czerwca 2019 r., nr DAP-WOSRFR-7280-88/2019/KB. Zarządzeniem z 7 października 2019 r. wezwano M.P. do podania jej numeru PESEL oraz pozostałych skarżących oraz do złożenia oryginałów bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictw procesowych upoważniających do działania w imieniu pozostałych skarżących przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono o treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że M.P. otrzymała powyższe wezwanie 14 października 2019 r. W dniu 14 lutego 2020 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo M.P., które Sąd potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z 13 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na powyższe postanowienie M.P. występująca w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych skarżących wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 17 czerwca 2021 r., sygn. akt I OZ 192/21 oddalił zażalenie na postanowienie z 13 marca 2020 r. Postanowieniem z 16 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1808/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżących. Zażalenie na ww. postanowienie w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik A.R., A.R.1 i A.S. (z d. R.) złożyła skarżąca i wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie wywiedziona na gruncie niniejszej sprawy skarga była dotknięta brakami formalnymi. Brak wskazania numerów PESEL skarżących oraz złożenia oryginałów bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictw procesowych upoważniających skarżącą do działania w mieniu pozostałych skarżących wymagał więc wszczęcia procedury naprawczej na mocy art. 49 § 1 w zw. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.). W zakreślonym 7-dniowym terminie, który upływał 21 października 2019 r., skarżąca nie wskazała numerów PESEL oraz nie przedłożyła stosownych pełnomocnictw, wobec czego Sąd I instancji zobligowany był odrzucić skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zauważyć należy, iż w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, której braków formalnych nie uzupełniono, przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustanawia rygor jej odrzucenia. Ponadto podkreślić należy, że strona – decydując się na wszczęcie postępowania sądowego – musi liczyć się z koniecznością podjęcia pewnej aktywności procesowej, w tym spełnienia szeregu wymogów o charakterze formalnym. Strona wnosząc skargę musi respektować zasady i tryb wnoszenia skargi do Sądu administracyjnego, zaś w przypadku niedopełnienia tych obowiązków musi liczyć się z zamknięciem dostępu do sądu. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd I instancji zasadnie orzekł na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się do zażalenia skarżących zauważyć należy, że podniesione w nim argumenty mogły być podnoszone w postępowaniu z wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, który to już został prawomocnie rozpoznany, a postępowanie zakończyło się odmową przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Argumenty te pozostają zaś bez znaczenia w niniejszym postępowaniu. Z przedstawionych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.