I OZ 638/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 618/15 odrzucające zażalenie H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 618/15 odrzucające skargę kasacyjną H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 618/15 w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 618/15, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie H. K. na postanowienie z dnia 2 grudnia 2016 r. odrzucające jego skargę kasacyjną od wyroku z dnia 28 czerwca 2016 r. wydanego w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby. W uzasadnieniu wskazano, że pismem z dnia 19 grudnia 2016 r. skarżący wniósł sporządzone i podpisane przez siebie zażalenie na postanowienie z dnia 2 grudnia 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną. Sąd I instancji ocenił, że wniesiony środek odwoławczy nie spełnia wymogu z art. 194 § 4 p.p.s.a., a tym samym podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł H. K., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie, a także uchylenie zaskarżonego wyroku oraz decyzji organu II instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 15, 136 i 138 § 1 pkt 1 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Zgodnie z nim skarga kasacyjna może być sporządzona ponadto przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Przepisy te są jasne i nie dopuszczają możliwości sporządzenia zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej przez osoby inne niż wskazane w tych przepisach. Uchybienie w tym zakresie nie podlega konwalidacji. W niniejszej sprawie H. K. został pouczony przez Sąd zarówno o sposobie, jak i terminie wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Pomimo tego pouczenia przedmiotowe zażalenie skarżący sporządził osobiście. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych powyżej, które z uwagi na swoją specjalistyczną wiedzę prawniczą mogą sporządzić taki środek odwoławczy osobiście. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne i je odrzucił. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, oddalił zażalenie.