I OZ 633/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 2 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Po 994/19 o odrzuceniu skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...]. sierpnia 2019 r., [...]. w przedmiocie zasiłku celowego i okresowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 10 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Po 994/19, odrzucił skargę A.M. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...]. sierpnia 2019 r., [...]. w przedmiocie zasiłku celowego i okresowego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skutecznie skarżącemu dnia 9 września 2019 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji - k. 13 verte akt administracyjnych organu II instancji. Zgodnie z treścią art. 53 §1 i art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej – P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 §1 pkt 2 P.p.s.a.). Dalej Sąd podał, że termin do skutecznego wniesienia skargi od zaskarżonej decyzji upłynął z dniem 9 października 2019 r., natomiast skarżący wniósł skargę 21 października, a zatem po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego, wobec wniesienia skargi po zakreślonym terminie Sąd I instancji zasadnie postanowił o jej odrzuceniu. W niniejszej sprawie decyzja z dnia 12 sierpnia 2019 r. została skarżącemu doręczona w dniu 9 września 2019 r. A zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 9 października 2019 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga została złożona w dniu 21 października 2019 r., a więc już po upływie terminu do jej złożenia. Okoliczności tej zasadniczo skarżący nie kwestionuje, wskazując jednak w zażaleniu na przyczyny uchybienia temu terminowi. W tym miejscu wyjaśnić należy, że wniesienie pisma po terminie ma charakter obiektywny. Zaś kwestia przyczyn uchybienia terminowi nie może być brana pod uwagę przy ocenie legalności postanowienia o odrzuceniu skargi jako spóźnionej. Skoro zatem skarga została wniesiona z uchybieniem terminu wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a., to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zobligowany był do jej odrzucenia. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.