I OZ 631/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 czerwca 2014 r. o sygn. akt II SO/Op 46/14 w sprawie z wniosku T.R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi do Trybunału Konstytucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

T.R. wniósł w dniu 5 czerwca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu do wniesienie skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z konstytucją zaskarżalności uchwały Rady Gminy w myśl ustawy o samorządzie, jak również "gorącego posiłku i usług opiekuńczych oraz reprezentacji przez pełnomocników z urzędu oraz uznawaniu pełnomocnictw notarialnych w stałym stosunku zlecenia." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił wniosek postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 r. o sygn. akt II SO/Op 46/14 Jak wskazał w uzasadnieniu, wniosek T.R. o przyznanie prawa pomocy do wniesienia skargi konstytucyjnej nie może być rozpoznawany przez sąd administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy, uregulowane w art. 246-263 p.p.s.a., dotyczy wyłącznie postępowania przed sądami administracyjnymi (wojewódzkim sądem administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym). Skoro więc obowiązująca ustawa p.p.s.a. nie przewiduje możliwości przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika do reprezentowania danego podmiotu w postępowaniu innym niż sądowoadministracyjne, ani też dla podjęcia w imieniu tego podmiotu czynności prowadzących do inicjowania postępowania innego niż sądowoadministracyjne, to brak jest możliwości uwzględnienia przez Sąd wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu wniesienia skargi konstytucyjnej. Zażalenie od powyższego postanowienia wniósł T.R.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny nie jest właściwy do przyznania prawa pomocy w sprawie zainicjowanej skargą konstytucyjną. Postępowanie sądowoadministracyjne oraz postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym są bowiem dwiema osobnymi procedurami przed dwoma rożnymi organami władzy sądowniczej, nawet gdy w trakcie ich prowadzenia pojawiają się tożsame zagadnienia prawne. Właściwy w tym zakresie jest – zgodnie z art. 48 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym – sąd rejonowy miejsca zamieszkania skarżącego (zob. postanowienie NSA z 22 października 2013 r., I OZK 984/13). Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, prawo pomocy, uregulowane w art. 246-263 p.p.s.a., dotyczy wyłącznie postępowania przed sądami administracyjnymi (wojewódzkim sądem administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym). Z tych względów nie obejmuje ustanowienia pełnomocnika w celu wniesienia skargi konstytucyjnej. Konkluzje Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy zatem uznać za prawidłowe. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.