I OZ 627/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 627/17 oddalające zażalenie J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2016 r. sygn. akt IV SO/Wa 39/16 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi J. L. na pismo Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia postanawia odrzucić zażalenie

Pismem z dnia 3 maja 2017 r. J. L. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 627/17. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie NSA jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.