I OZ 620/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: 1 Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 341/18 o odrzuceniu skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie. 2

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2018 r. odrzucił skargę M. M. na sprecyzowane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W jego uzasadnieniu wskazał, iż skarżący został wezwany do nadesłania 2 odpisów skargi, a także do uiszczenia wpisu od skargi. W zakreślonym przez Sąd terminie uiścił jedynie żądany wpis od skargi, natomiast nie uzupełnił pozostałych braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał jej 2 odpisów. Nieuzupełnienie zaś braków formalnych stanowi podstawę do odrzucenia skargi. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., Sąd meriti orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd ten orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł swoje zastrzeżenia do dotychczasowego postępowania toczącego się przed organami administracji. W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowania P. M. wniósł o jego oddalenie. Taki sam wniosek zgłosił Burmistrz [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w niniejszej sprawie skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei z treści art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, art. 47 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (tak też doktryna – por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2011, s. 236-237). W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionuje, że mimo wezwania nie uzupełnił braków formalnych skargi w postaci nadesłania dwóch jej odpisów. Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że niezłożenie przez stronę, mimo wezwania, wymaganych egzemplarzy odpisów skargi, uniemożliwia nadanie tej skardze dalszego biegu. Uzasadnia to jej odrzucenie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Powyższy pogląd znajduje oparcie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której przyjęto, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Zażalenie nawet tej konkluzji nie podważa koncentrując się na meritum sprawy, którego badanie jest wykluczone z opisanego wyżej powodu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. ----------------------- 3