I OZ 618/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Przybysz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1331/22 o odrzuceniu skargi R. K. w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 20 września 2021 r. nr DLI-IX.7615.288.2020 w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie: Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2022 r. sygn. akt IV SA/Wa 1331/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. K. (dalej "skarżący") na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 20 września 2021 r. nr DLI-1X.7615.288.2020 w przedmiocie ustalenia odszkodowania. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., co też zasadnie uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Odnośnie zarzutów zażalenia należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie postanowieniem z 3 marca 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 334/21, referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. W związku z wniesionym sprzeciwem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 lipca 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zarządzeniem z 12 lipca 2022 r. (doręczonym skarżącemu 3 sierpnia 2022 r., k. 42 akt sprawy) Skarżący prawidłowo został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 12 lipca 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący nie zastosował się do ww. wezwania i nie usunął braku skargi w wyznaczonym terminie. Jeżeli Skarżący, mimo wezwania, nie uiszcza należnego wpisu od skargi, sąd zobligowany jest odrzucić skargę. Od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi nie zwalnia fakt złożenia przez Skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Złożenie kolejnego wniosku nie uchyla skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy (zob. np. postanowienia NSA: z 19 marca 2019 r., II FZ 145/19; z 20 listopada 2019 r., II FZ 794/19). Nadto nieuiszczonego wpisu od skargi nie można uznać za nieuiszczoną należność orzeczoną przez sąd w rozumieniu art. 229 p.p.s.a. i nie istnieje prawna możliwość rozłożenia wpisu od skargi na raty, jego umorzenie lub odroczenie terminu jego spłaty (por. postanowienie NSA z 12 października 2011 r., I OZ 765/11). Skarżący nie uiścił zatem wymaganego wpisu w wyznaczonym terminie 7 dni. Jeżeli wpis od skargi nie został uiszczony w terminie zakreślonym w wezwaniu, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., co prawidłowo uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.