I OZ 615/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 26 września 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1331/13 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego z [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 28 lipca 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną A. K. od postanowienia tegoż Sądu z 16 kwietnia 2014 r. A. K. wniósł własnoręcznie sporządzone zażalenie na postanowienie z 28 lipca 2014 r. Postanowieniem z 26 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pomimo prawidłowego pouczenia o trybie i sposobie zaskarżenia orzeczenia, zażalenie sporządził osobiście skarżący. Z akt sprawy nie wynika, aby do skarżącego znalazły zastosowanie wyłączenia wskazane w przepisie art. 175 § 2 w związku z art. 194 § 4 p.p.s.a. Ustawodawca w art. 194 § 4 p.p.s.a. wyraźnie wyznaczył tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a zatem realizując wymogi prawa należy skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego). Zażalenie sporządzone wbrew treści powołanego przepisu z uwagi na brak tzw. zdolności postulacyjnej strony do sporządzenia przedmiotowego zażalenia, uznać należy za niedopuszczalne. Zażalenie na postanowienie z 26 września 2014 r. wniósł A. K.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej może sporządzić również sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (a także, w przypadkach niemających znaczenia w niniejszej sprawie, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy). Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób z wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie odpowiada więc prawu. Skarżący nie został pozbawiony prawa do wniesienia skutecznego środka odwoławczego. Wprowadzenie przymusu adwokacko-radcowskiego prawa tego nie przekreśla. Jest on bowiem uzasadniony koniecznością profesjonalnego sporządzenia skargi kasacyjnej, a nie zablokowanie skarżącemu możliwości jej złożenia. Jeżeli sytuacja materialna skarżącego nie pozwala mu na opłacenie osoby upoważnionej do sporządzenia skargi kasacyjnej, może się on ubiegać o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika w ramach prawa pomocy. Z tej możliwości skarżący skorzystał – lecz wniosek o przyznanie prawa pomocy nie był zasadny (zob. prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2015 r., sygn. akt I OZ 176/15). W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.