I OZ 611/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 318/25 o odrzuceniu skargi L. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 8 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 318/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę L. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 8 stycznia 2025 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zasiłku stałego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia 14 marca 2025 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie ww. braków formalnych, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 18 marca 2025 r., zaś pismo zawierające numer PESEL zostało nadane przez skarżącą w placówce pocztowej w dniu 26 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucając skargę przytoczył treść m.in. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i wskazał, że w niniejszej sprawie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, a zatem zaistniała podstawa do odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, wskazując że przekroczenie terminu było przez nią niezawinione, gdyż choruje na [...] i posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wobec powyższego nie wiedziała, że uchybiła terminowi, a nikt z pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, z których pomocy korzysta, również jej o tym nie poinformował. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie – stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym – przewidzianym w art. 46 P.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W takim przypadku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 P.p.s.a., na mocy którego przewodniczący wzywa skarżącego do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym. Oznacza to, że termin ten nie może być ani skracany ani przedłużany. W sytuacji gdy strona nie uzupełni w omawianym terminie braków formalnych skargi Sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, w związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi skargi, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 marca 2025 r. skarżąca została zobowiązana do podania swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie wyznaczonym w ww. zarządzeniu L. Z. nie wskazała swojego numeru PESEL, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowiący podstawę odrzucenia przedmiotowej skargi nie uzależnia bowiem w żadnym stopniu odrzucenia skargi od tego, czy strona ponosi winę w uchybieniu terminu. Kwestia ewentualnego przywrócenia terminu będzie natomiast podlegała rozważeniu w odrębnym postępowaniu incydentalnym, wobec tego, że skarżąca wraz z zażaleniem na postanowienie z dnia 7 kwietnia 2025 r. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.