I OZ 607/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt I SO/Wa 1002/16 w sprawie z wniosku P.S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia: oddalić zażalenie. 2

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., oddalił wniosek P.S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Warszawie za nieprzekazanie skargi dotyczącej sprawy o nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że organ uchybił obowiązkom przekazania skargi do sądu administracyjnego. W ocenie jednak tego Sądu, choć wskazane opóźnienie w realizacji obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. nie zasługuje na aprobatę, to jednak w świetle całokształtu sprawy nie uzasadnia ono wymierzenia organowi grzywny. Sąd ten odnotował fakt inicjowania przez skarżącego kilkuset spraw i lawinowego wnoszenia przy pomocy platformy ePUAP środków prawnych powodującego dezorganizację i paraliż prac organu. Stąd uchybienie terminowi nie było celowe czy zawinione przez organ. Sąd zaznaczył, że wskutek działania wnioskodawcy inni obywatele mogą nie otrzymać pomocy na czas. Zażalenie na wskazane postanowienie wniósł P.S. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, co wyczerpująco, przekonująco i prawidłowo zostało umotywowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Uchybienie organu w realizacji obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika bowiem z samego postępowania wnioskodawcy, nie może zatem wywodzić on z tego faktu negatywnych konsekwencji wobec organu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił. ----------------------- 2