I OZ 602/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia adwokat M.L.-S. na postanowienie zawarte w pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 736/13 w przedmiocie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi W. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 26 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia do zwrotu odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w Głogowie oraz ustalenia terminu do zapłaty wydatków poniesionych przez MOPS w Głogowie postanawia: uchylić pkt III zaskarżonego wyroku i w tym zakresie sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.

Wyrokiem z dnia 13 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi W. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 26 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia do zwrotu odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w Głogowie oraz ustalenia terminu do zapłaty wydatków poniesionych przez MOPS w Głogowie, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji orzekając, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Jednocześnie przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adwokata M. L.-S. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym 23 % podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym. Pełnomocnik skarżącego z urzędu adw. M.L.-S., zaskarżając zawarte w sentencji ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu rozstrzygnięcie o kosztach wskazywała, iż w niniejszym przypadku – z uwagi na fakt, że przedmiotem skargi była należność pieniężna – Sąd Wojewódzki powinien był oprzeć swoje orzeczenie w tej części na przepisie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Z uwagi na powyższe pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem wniesionej przez W. F. skargi była decyzja, na mocy której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Głogowa z dnia 11 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia do zwrotu miesięcznej opłaty W. F. za pobyt członka rodziny- K. W. w Domu Pomocy Społecznej w Głogowie w okresie od 1 lutego 2012 r. do 31 maja 2013 r. w łącznej wysokości 23.499,14 zł oraz ustalenia daty zwrotu tej należności. Bez wątpienia przedmiotem skargi była zatem należność pieniężna. Orzekając o kosztach postępowania sądowego, Sąd Wojewódzki był w związku z tym zobligowany uwzględnić okoliczność, iż wysokość wynagrodzenia przysługującego reprezentującemu skarżącego pełnomocnikowi z urzędu, powinna zostać ustalono w oparciu o § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zgodnie z którym w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne oblicza się na podstawie § 6 tego rozporządzenia. Ponownie orzekając o kosztach postępowania Sąd Wojewódzki będzie zobligowany uwzględnić powyższe wytyczne. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, o co wnoszono w zażaleniu, ponieważ przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Przepisy art. 203 i 204 tej ustawy przyznają stronie prawo do zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym wszczętym skargą kasacyjną od orzeczenia Sądu pierwszej instancji oddalającego lub uwzględniającego skargę. Tylko w tych przypadkach Naczelny Sąd Administracyjny jest obowiązany do zamieszczenia z urzędu w orzeczeniu rozstrzygnięcia o kosztach, o czym stanowi art. 209 ustawy.