I OZ 598/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2500/20 o odrzuceniu skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 26 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie przyznania A. B. zasiłku stałego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarga nie została podpisana przez A. B. a jedynie przez jej męża A. B., który pismem tym wniósł również skargę od innych decyzji organu wydanych w odniesieniu do jego osoby. W związku z powyższym wezwaniem z 18 marca 2021 r. skarżąca A. B. została wezwania do uzupełnienia braków formalnych opisanej na wstępie skargi, w terminie 7 dni, poprzez podpisanie skargi lub złożenie własnoręcznie podpisanego jej egzemplarza, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto w przypadku reprezentowania A. B. w niniejszym postępowaniu sądowym przez A. B. wezwano skarżącą do złożenia pełnomocnictwa do działania przez A. B. w imieniu A. B. przed sądami administracyjnymi oraz pouczono o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a. Wezwanie zostało doręczone A. B. w dniu 6 kwietnia 2021 r. Pismem z 9 kwietnia 2021 r. A. B. i A. B. udzielili sobie wzajemnie pełnomocnictwa, jednak pod pismem tym podpisał się jedynie A. B. Jednocześnie do akt sprawy nie został złożony przez skarżącą A. B. podpisany przez nią egzemplarz skargi z dnia 9 października 2020 r., ani też skarżąca skargi tej nie podpisała. Zatem skarżąca nie wykonała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nie złożyła również pełnomocnictwa procesowego upoważniającego A. B. do działania w jej imieniu przed sądami administracyjnymi, bowiem pod pismem z dnia 9 kwietnia 2021 r. w sprawie udzielenia wzajemnego pełnomocnictwa podpisał się wyłącznie A. B., a więc pełnomocnictwo to nie wywarło skutków prawnych w zakresie reprezentowania A. B. przez A. B. Z tych względów Sąd I instancji odrzucił skargę A. B. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. B. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że w piśmie z dnia 9 października 2021 r. zaskarżono trzy decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2021 r., w tym m.in. decyzję nr [...] dotyczącą przyznania A. B. zasiłku stałego od dnia 1 maja 2020 r. bezterminowo w kwocie 528,00 zł miesięcznie, która jest przedmiotem niniejszej sprawy. Pozostałe dwie decyzje dotyczyły A. B. i są przedmiotem odrębnych spraw. W nagłówku skargi z 9 października 2021 r. wskazani są A. B. i A. B. Skarga została jednak podpisana tylko przez A. B. Słusznie zatem Sąd I instancji przyjął, że skarga na decyzję dotyczącą zasiłku stałego dla A. B. obarczona jest brakiem formalnym uniemożliwiającym jej rozpoznanie, a mianowicie nie została ona podpisana przez skarżącą. Jednocześnie nie wykazano, że skarga została podpisana przez pełnomocnika, posiadającego umocowanie do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym skarżąca prawidłowo została wezwana do usunięcia braku formalnego poprzez podpisanie skargi bądź złożenie jej podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że w przypadku reprezentowania jej przez A. B., należy złożyć stosowne pełnomocnictwo w terminie 7 dni. Skarżąca nie wykonała tego wezwania i nie podpisała skargi, ani nie przedłożyła pełnomocnictwa udzielonego A. B. do reprezentowania jej przed sądem administracyjnym. Nadesłane przy piśmie z 9 kwietnia 2021 r. wzajemne pełnomocnictwo małżonków zostało podpisane jedynie przez A. B., stąd – jak słusznie zauważył Sąd I instancji - nie wywarło skutków prawnych w zakresie reprezentowania A. B. przez A. B. W tych warunkach WSA w Warszawie prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i odrzucił skargę A. B. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.