I OZ 588/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.K. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 677/13 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma M.K. z dnia 22 maja 2014 r. w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia oddalić zażalenie.

M.K. w dniu 22 maja 2014 r. nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo zatytułowane "wniosek z uzasadnieniem". Wobec faktu, iż treść w/w pisma była nieczytelna, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pismem z dnia 27 maja 2014 r. wezwał skarżącego do nadesłania czytelnego odpisu złożonego pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu M.K. w dniu 4 czerwca 2014 r. nadesłał dwa pisma zatytułowane odpowiednio: "wniosek z uzasadnieniem" oraz "zażalenie z uzasadnieniem". Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 677/13 pozostawił bez rozpoznania pismo M.K. z dnia 22 maja 2014 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż nadesłane w dniu 4 czerwca 2014 r. wyjaśnienia skarżącego są nieczytelne i chaotyczne. W konsekwencji należy uznać, iż skarżący nie wykonał wezwania Sądu z dnia 27 maja 2014 r., bowiem nadal trudno jest ustalić, jaka była rzeczywista wola skarżącego zawarta w piśmie z dnia 22 maja 2014 r., co skutkuje jego pozostawieniem bez rozpoznania. Powyższe postanowienie M.K. uczynił przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a). Wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tj. wywołania przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżący nie sprecyzował w żaden sposób swojego żądania, co spowodowało, iż jego pismu z dnia 22 maja 2014 r. nie można było nadać dalszego biegu. Mając na uwadze okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż w niniejszym przypadku prawidłowo zastosowano w/w przepisy i pozostawiono pismo skarżącego bez rozpoznania. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji strony i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma, jak i pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu, decydować za skarżącego, jakie było jego żądanie. Niewykonanie przez skarżącego wezwania Sądu z dnia 27 maja 2014 r., a w konsekwencji nieusunięcie braków formalnych pisma z dnia 22 maja 2014 r., stanowiło zatem obligatoryjną podstawę do pozostawienia go bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.