I OZ 580/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 46/17 o oddaleniu wniosku K. J. o wyłączenie sędziego NSA Krystyny Kutzner oraz sędziego WSA Barbary Pasternak w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie niezałatwienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek K. J. o wyłączenie sędziego NSA Krystyny Kutzner oraz sędziego WSA Barbary Pasternak od orzekania w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie nie zachodziła żadna z przesłanek wymienionych w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Po pierwsze, żaden z ww. sędziów nie był wyznaczony do rozpoznania niniejszej sprawy, a sędziego można wyłączyć, gdy daną sprawę ma w swoim referacie. Sąd nie stwierdził, aby powyżsi sędziowie celowo zaniechali doręczeń, podejmowali jakiekolwiek działania lekceważące w stosunku do skarżącego, czy wpływali na innych sędziów w zakresie rozstrzygania spraw wnioskodawcy. Zdaniem tego Sądu postanowienie NSA z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt I OPP 15/17, stwierdzające przewlekłość postępowania przez WSA, nie stanowi wystarczającej przesłanki do wyłączenia sędziów. Dodatkowo Sąd I instancji uwzględnił oświadczenia sędziów o braku okoliczności z art. 18 i 19 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J., podnosząc, że "nie da się wywieść, iż zostało ono wydane bez naruszenia prawnie nakazanego działania sądowego przez skład bezstronny, w świetle sprawy dotyczącej przełożonego służbowego sędziów". Nadto zaskarżył zarządzenie z dnia 5 marca 2018 r. o doręczeniu mu przedmiotowego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I p.p.s.a. Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziów wskazanych przez K. J. Przedstawione przez niego okoliczności mają subiektywny charakter i wynikają z niezadowolenia z wydanych rozstrzygnięć w innych sprawach skarżącego. Przeświadczenie strony co do braku bezstronności sędziego w związku z wydaniem w innej sprawie orzeczenia nieodpowiadającego jej oczekiwaniom nie stanowi jednak przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziów. Co jednak najważniejsze, sędziowie wymienieni przez skarżącego nie orzekali w niniejszej sprawie. Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczeń sędziów – stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji odmawiające wyłączenia sędziów było zgodne z prawem. Na marginesie wskazać można, że zarządzenie z dnia 5 marca br. o doręczeniu przedmiotowego postanowienia jest prawidłowe. Oczywiście można zastanawiać się nad sensem pouczania skarżącego o wpisie pobieranym od zażalenia, skoro adresat tego pouczenia jest ustawowo zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, jednak nie ma to wpływu na jego sytuację prawną. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.