Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

I OZ 58/13

Postanowienie NSA z 5 lutego 2013 r., I OZ 58/13 – przejęcie gospodarstw rolnych

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
5 lutego 2013
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: 1 Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 887/12 w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu działki oraz odmowie zwrotu gospodarstwa rolnego przejętego na rzecz Skarbu Państwa za świadczenie emerytalne postanawia: oddalić zażalenie. 2

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 887/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił wniosek M. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że pismem z dnia 24 września 2012 r. skarżąca zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych, załączając wypełniony formularz według wzoru ustalonego rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 kwietnia 2010 r. w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 65, poz. 419). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 września 2012 r. przesłano skarżącej urzędowy formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Z uwagi na niewykonanie przez skarżącą powyższego wezwania, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 23 października 2012 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na skutek wniesionego sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zaskarżonym zarządzeniem ponownie orzekł o pozostawieniu wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W jego ocenie skarżąca powinna była złożyć właściwy formularz PPF wykorzystywany w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazała, że sąd nie poinformował jej o możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na właściwym druku i tym samym pozbawił szansy na skuteczne ubieganie się o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślić należy, że art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a., wymaga od podmiotów ubiegających się o przyznanie prawa pomocy złożenia wniosku na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór odpowiedniego formularza określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Konsekwencją niedopełnienia powyższego obowiązku jest pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, zgodnie z art. 257 cytowanej ustawy. W przypadku, gdy wnioskodawcą jest osoba fizyczna zastosowanie takiej sankcji jest dopuszczalne dopiero po uprzednim przesłaniu stronie formularza w celu jego wypełnienia (por. § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można przyjąć, aby wniosek nadesłany przez M. J. na urzędowym formularzu stosowanym w postępowaniu cywilnym, czynił zadość wymaganiom przewidzianym w art. 252 § 2 P.p.s.a. W świetle powołanych unormowań niedopuszczalne jest uznanie za prawidłowe złożenie oświadczenia na niewłaściwym formularzu, w sytuacji, gdy stronie doręczono odpowiedni formularz PPF wraz z pouczeniem o treści art. 252 i art. 257 P.p.s.a. oraz wezwaniem do jego uzupełnienia w wyznaczonym terminie pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k-17). Przepisy prawa nie pozostawiają wnioskodawcy wyboru co do formy, w jakiej zgłasza żądanie o przyznanie prawa pomocy. Wprost przeciwnie, ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wskazane wyżej rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sposób precyzyjny regulują tę kwestię określając jednocześnie sankcje za niedochowanie przewidzianej prawem formy wniosku. Nie pozbawia to jednak strony możliwości złożenia przedmiotowego wniosku we właściwej formie w przyszłości. Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 1

Informacje o sprawie

Data wpływu
16 stycznia 2013
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Wiesław Morys /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny