I OZ 574/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 1042/18 o odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 2 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 102/18 w sprawie ze skargi Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 1042/18 odrzucił sprzeciw Z.S. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 listopada 2018 r. wydanego w związku z wnioskiem Z.S. o przyznanie prawa pomocy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że odpis postanowienia z dnia 2 listopada 2018 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu został przesłany na podany przez skarżącego adres. Przesyłka sądowa zawierająca postanowienie z dnia 2 listopada 2018 r., pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 14 i 22 listopada 2018 r. nie została przez stronę podjęta. Dlatego też, Sąd uznał, w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), że postanowienie z dnia 2 listopada 2018 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 listopada 2018 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 5 grudnia 2018 r. Skarżący sprzeciw wniósł natomiast w dniu 9 stycznia 2019 r., a zatem po terminie. Z tych względów, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., odrzucił sprzeciw, jako wniesiony po terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 259 § 1 P.p.s.a., od postanowień referendarza sądowego m.in. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie zaś do art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu przez sąd. W myśl natomiast art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji stwierdził, że przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 2 listopada 2018 r. była dwukrotnie awizowana - odpowiednio w dniach: 14 i 22 listopada 2018 r. Z potwierdzenia odbioru wynika, że informacja o awizowaniu i powtórnym awizowaniu korespondencji została umieszczona na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki (kopercie). Obie z wymienionych informacji opatrzone zostały podpisem doręczającego. Doręczyciel poczty oznaczył także w jakim miejscu były pozostawione awiza oraz, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. W przedstawionych okolicznościach ziściły się zatem prawne wymogi niezbędne do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia korespondencji sądowej. Prawidłowo zatem - bo zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. - Sąd pierwszej instancji uznał przesyłkę za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej, tj. z dniem 28 listopada 2018 r. Mając powyższe na uwadze, podzielić należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, że sprzeciw skarżącego od postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 listopada 2018 r. został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 259 § 1 P.p.s.a. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał bowiem z dniem 5 grudnia 2018 r., podczas gdy skarżący złożył sprzeciw w dniu 9 stycznia 2019 r., a więc po terminie. W tej sytuacji za trafne należy uznać rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu sprzeciwu jako spóźnionego. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.