I OZ 574/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Op 21/18 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi S. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zapłaty kosztów związanych z usunięciem, przechowaniem i oszacowaniem pojazdu postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 27 marca 2018 r. wydanym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), po rozpoznaniu wniosku S. C., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta O. z [...] 2017 r. orzekającej o obowiązku zapłaty [...] zł z tytułu kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem pojazdu marki [...] należącym do skarżącego. Sąd uznał, że we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący nie wykazał istnienia przesłanek warunkujących skuteczne domaganie się wstrzymania wykonania decyzji. Wniosek nie został poparty argumentacją, ani dowodami świadczącymi o tym, że na skutek wykonania decyzji sytuacja skarżącego zmieni się w sposób opisany w art. 61 § 3 p.p.s.a. Chodzi tutaj o wystąpienie nie jakiejkolwiek szkody, ale szkody o znacznym rozmiarze. Do wykazania zaś tych okoliczności konieczne jest wskazanie na wysokość uzyskiwanych dochodów i porównanie ich z wysokością kwoty, która ma być zwrócona przez skarżącego. Tymczasem skarżący nie przedstawił wraz z wnioskiem żadnych dokumentów źródłowych przedstawiających jego aktualną sytuację materialną. Ogólnikowe zatem stwierdzenie, że zajmowana jest duża cześć uzyskiwanego wynagrodzenia nie może być, w ocenie Sądu, uznane za wystarczające. Dodatkowo Sąd wskazał, że obowiązek zakreślony tą decyzją, jakim jest spełnienie świadczenia pieniężnego, jest odwracalny. Uiszczona bowiem kwota, w razie uwzględnienia skargi przez Sąd, podlegać będzie zwrotowi na rzecz skarżącego. W zażaleniu na powyższe postanowienie S. C. podniósł zarzut naruszenia art. 61 § 3 w zw. z art. 163 § 2 p.p.s.a. przez błędne jego zastosowanie polegające na przyjęciu, iż nie zaszły przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej zobowiązania do zapłaty kwoty [...] tytułem kosztów związanych z usunięciem, przechowaniem i oszacowaniem pojazdu. Zdaniem skarżącego w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest podstaw do nakładania na stronę obowiązku uprawdopodobnienia, a tym bardziej udowodnienia spełnienia przesłanek wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu. Sąd zaś powinien uwzględnić, że prowadzone postępowanie egzekucyjne pochłania znaczną część dochodów skarżącego. Wniósł zatem o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania ww. decyzji, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza jednak, że sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T.Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008, s. 335 i n.). Zgodzić się zatem należy z Sądem I instancji, że wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie wraz z informacjami, które mogą to żądanie uprawdopodobnić. Obowiązkiem sądu nie jest natomiast domniemywanie intencji strony, ani orzekanie o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie całokształtu akt sprawy. To w interesie wnioskującego leży odpowiednie uzasadnienie, a także uprawdopodobnienie składanego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił złożony w tej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, od której wniesione odwołanie zostało uznane za spóźnione. Skarżący nie wykazał, iż w sytuacji wykonania decyzji o zobowiązaniu do zapłaty kwoty [...] zł wystąpi po jego stronie znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Nie przedstawił uprawdopodobnionych okoliczności mających świadczyć o tym, że jego sytuacja zmieni się w sposób opisany w ww. przepisie wskutek wykonania decyzji. Sąd nie dysponował informacjami mogącymi świadczyć o spełnieniu się w sprawie którejkolwiek przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Decyzja sądu jest co prawda w granicy interpretacji przesłanek swobodna, ale nie dowolna i nie może on wstrzymać wykonania decyzji, jeżeli nie jest w stanie ocenić, czy występują ku temu podstawy. W rozpoznawanej sprawie, ze względu na to, że skarżący nie był w stanie uprawdopodobnić ziszczenia się przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji Sąd I instancji nie miał możliwości uwzględnienia wniosku. Jak zasadnie wskazał Sąd, wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w sprawie wiązać należy z wystąpieniem nie jakiejkolwiek szkody, ale szkody o znacznym rozmiarze. Do wykazania tego konieczne jest zatem wskazanie na wysokość uzyskiwanych dochodów i porównanie ich z wysokością kwoty, która ma być uiszczona przez skarżącego. Skarżący natomiast nie wykazał w jaki sposób uregulowanie ww. kwoty wpłynie na jego sytuację finansową. Za niewystarczające w tej mierze należy uznać powołanie się strony na znaczną wysokość kwoty pozostałej do zapłacenia. Trzeba również pamiętać, na co zwrócił uwagę Sąd I instancji, że zapłata kwoty wynikającej z decyzji Prezydenta Miasta O. jest z natury odwracalna, gdyż po uchyleniu decyzji możliwe będzie zwrócenie tych środków skarżącemu. Z tych wszystkich powodów uznać należało, że Sąd I instancji zasadnie uznał, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.