I OZ 57/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 26 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 549/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi S.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 13 grudnia 2023 r. nr SKO 4810.41.2023 w przedmiocie oddalenia wniesionego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym zarzutu niespełnienia obowiązku postanawia: oddalić zażalenie.

S.P. pismem z 18 czerwca 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 13 grudnia 2023 r. nr SKO 4810.41.2023 w przedmiocie oddalenia wniesionego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym zarzutu niespełnienia obowiązku. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 15 lipca 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez wskazanie numeru PESEL. Zarządzeniem z 15 lipca 2024 r. wezwano ponadto skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia z 15 lipca 2024 r. oraz wezwanie z 15 lipca 2024 r. skierowana do skarżącego została przez niego odebrana osobiście 5 sierpnia 2024 r. (k. 11). Zaskarżonym postanowieniem z 26 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę wobec nieuzupełnienia jej braków w zakreślonym terminie (k. 15). Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący (k. 24). W uzasadnieniu zażalenia podniósł, iż wezwanie go do uzupełnienia braków formalnych stanowi wymuszenie od niego odstąpienia od skargi oraz manipulację mającą na celu nierozpoznanie wniesionej przez niego skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie okazało się niezasadne. Niewątpliwie wywiedziona na gruncie niniejszej sprawy skarga była dotknięta brakami formalnymi. W związku z powyższym przypomnieć wypada, iż zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Zgodnie z kolei z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (to jest od skargi, sprzeciwu od decyzji, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą ww. braków skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, że wniesiona skarga dotknięta była brakami, tj. nie zawierała ona numeru PESEL skarżącego oraz nie została opłacona. W tej sytuacji słusznie wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje także ustalenie, że skarżący nie uzupełnił w terminie ww. braków skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu została wysłane na adres wskazany w skardze. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że skarżący w ustawowym terminie nie uzupełnił braków skargi, pomimo prawidłowego wezwania. Skarżący odebrał ww. przesyłkę 5 sierpnia 2024 r., a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął skarżącemu 12 sierpnia 2024 r. Uznać zatem należy, że Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że skarżący w ustawowym terminie nie uzupełnił ww. braków skargi, pomimo prawidłowego wezwania. W takiej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu, zatem orzeczenie Sądu I instancji odpowiada prawu. Odnosząc się wprost do zażalenia skarżącego podkreślić należy, że strona – decydując się na wszczęcie postępowania sądowego – musi liczyć się z koniecznością podjęcia pewnej aktywności procesowej, w tym spełnienia szeregu wymogów o charakterze formalnym. Strony wnoszące skargę muszą respektować zasady i tryb wnoszenia skargi do Sądu administracyjnego, zaś w przypadku niedopełnienia tych obowiązków muszą liczyć się z zamknięciem dostępu do sądu. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd I instancji zasadnie orzekł na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie sposób zatem uznać, że doszło do jakiekolwiek manipulacji czy wymuszenia, jak twierdzi skarżący, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny realizował jedynie swój ustawowy obowiązek. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.