I OZ 565/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.K. i Z.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 14 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 423/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi H.K. i Z.K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z 2 lutego 2024 r. nr GK-II.7221.3.2024 w przedmiocie umorzenia w części postępowania oraz odrzucenia zarzutów złożonych w odniesieniu do zmiany granicy postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 5 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. II SA/Rz 423/24 wezwano H.K. i Z.K. (dalej: skarżących, stronę skarżącą) do złożenia 12 odpisów skargi, złożenia pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżącego przez WSA lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie numerów PESEL skarżących (k. 1-2). Stronę skarżącą pouczono, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącym 24 kwietnia 2024 r. (k. 23). Zaskarżonym postanowieniem z 14 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę i zwrócił H.K. kwotę 200 zł tytułem wpisu od odrzuconej skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Niewątpliwie wywiedziona na gruncie niniejszej sprawy skarga była dotknięta brakami formalnymi. Brak wskazania numerów PESEL skarżących oraz brak odpowiedniej liczby odpisów skargi i pełnomocnictwa wymagał więc wszczęcia procedury naprawczej na mocy art. 49 § 1 w zw. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz § 3 w zw. z art. 47 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). W zakreślonym 7-dniowym terminie, który upływał 30 kwietnia 2024 r., skarżący nie uzupełnili ww. braków, wobec czego Sąd I instancji zobligowany był odrzucić skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca (działająca także jako pełnomocnik Z.K.) została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wywiedzionej skargi poprzez złożenie jej 12 odpisów, pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżącego przed WSA lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie numerów PESEL skarżących. Wobec braku możliwości doręczenia wezwania skarżącej, w dniu 9 kwietnia 2024 r. zostało one złożone w placówce pocztowej na okres 14 dni zgodnie z treścią art. 73 p.p.s.a. Niewątpliwe zatem ostaniem dniem odbioru ww. korespondencji był 23 kwietnia 2024 r. Co prawda, wezwanie wskutek pomyłki placówki pocztowej (zarówno błędnego powiadomienia jak i wydania) zostało przez skarżącą odebrane w dniu 24 czerwca 2024 r. Powyższe nie wpłynęło jednak na bieg terminu do uzupełnienia braków formalnych, który rozpoczął się 23 kwietnia 2024 r., a upływał 30 kwietnia 2024 r. Skarżący ww. braku uzupełnili w dniu 2 maja 2024 r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu. Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Zauważyć należy, że przepisy postępowania sądowoadministracyjnego nie przewidują dopuszczalności przedłużenia terminów ustawowych, którym jest termin wskazany w treści art. 49 § 1 p.p.s.a. Nie mniej jednak okoliczności, w jakich doszło do uchybienia ww. terminowi, mogłyby stanowić podstawę uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.