I OZ 563/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 18 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2025 r. sygn. akt I SA/Wa 796/25 o odrzuceniu skargi A.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 lutego 2025 r. nr KOC/729/Op/25 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zwany dalej "Sądem I instancji", postanowieniem z dnia 16 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 796/25, odrzucił skargę A.B., zwanej dalej "skarżącą", na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 lutego 2025 r., nr KOC/729/Op/25, w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Argumentując swoje stanowisko wskazała, że uchybienie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. nie nastąpiło z winy skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy administracyjnej, postanowienie stanowiące przedmiot skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 3 marca 2025 r. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W związku z powyższym termin, w jakim skarżąca mogła skutecznie złożyć skargę na postanowienie SKO upływał z końcem dnia 2 kwietnia 2025 r. Skarżąca wniosła skargę w dniu 6 kwietnia 2025 r., co wynika z urzędowego poświadczenia przedłożenia znajdującego się w aktach sądowych. W tym stanie rzeczy prawidłowo ustalono, że skarga została wniesiona po terminie. Co więcej, sama skarżąca w złożonym zażaleniu nie kwestionuje okoliczności złożenia skargi na postanowienie organu II instancji po upływie ustawowego terminu. Podnoszone w zażaleniu okoliczności dotyczące przyczyn uchybienia terminu, związane z liczbą wydawanych nieterminowo decyzji przez Kolegium, mogą stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, co dopiero będzie przedmiotem rozpoznania przez Sąd I instancji, wobec zawartego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Okoliczności te pozostają natomiast bez wpływu na ustalenie, że skarżąca uchybiła terminowi określonemu w art. 53 § 1 P.p.s.a., co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.