I OZ 559/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 18 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 319/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi L.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 8 stycznia 2025 r., nr SKO.4106.1077.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 7 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 319/25 odrzucił skargę L.Z. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 8 stycznia 2025 r., nr SKO.4106.1077.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zasiłku stałego, stwierdzając, że skarżąca nie uzupełniła w terminie braku formalnego skargi. Sąd wyjaśnił, że pismem z 14 marca 2025 r. skarżąca została wezwana do podania numeru PESEL i pouczona, że nieuzupełnienie braków formalnych w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi. Sąd stwierdził, że ww. wezwanie doręczono skarżącej w dniu 18 marca 2025 r., wobec czego pismo skarżącej zawierające wskazanie numeru PESEL nadane w placówce pocztowej w dniu 26 marca 2025 r. nie zostało wniesione w terminie. Taka sytuacja obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skarżąca we wniesionym zażaleniu wskazała, że przekroczenie terminu było przez nią niezawinione, gdyż choruje na [...] i posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. W tym kontekście stwierdziła, że nie wiedziała, że przekroczyła termin a nikt z pracowników MOPS, z których pomocy korzysta, również jej o tym nie poinformował. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zażalenie nie mogło być uwzględnione. W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z niekwestionowanych ustaleń sprawy wynika, że skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 18 marca 2025 r, doręczono skarżącej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, zaś skarżąca uzupełniła brak formalny skargi w piśmie z 24 marca 2025 r. nadanym przesyłką poleconą rejestrowaną w dniu 26 marca 2025 r. Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy skarżąca uzupełniła brak formalny skargi z uchybieniem terminu. Termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i nie jest dopuszczalne jego przedłużenie lub skrócenie przez sąd, co w konsekwencji skutkuje koniecznością odrzucenia skargi w przypadku uchybienia terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tego względu nie mogło zostać uwzględnione zażalenie, skoro nie ulega wątpliwości, że skarżąca terminowi uchybiła, a przepis prawa obligował Sąd do odrzucenia skargi. W tych okolicznościach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie należy zauważyć, że termin do wniesienia skargi jest terminem procesowym i jest dopuszczalne jego przywrócenie, zgodnie z regułami wynikającymi z art. 86-89 p.p.s.a. Zawarty w zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu będzie podlegał rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.