I OZ 547/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 19 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 716/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2024 r. nr SKO.4111.317.2024 w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 716/24, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej p.p.s.a.) po rozpoznaniu wniosku [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2024 r. nr SKO.4111.317.2024 w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył [...] zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ppsa poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej pomimo istnienia przesłanek wstrzymania ich wykonania, które to naruszenie miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że ciężar wykazania wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu spoczywa na wnioskodawcy, a sąd może wstrzymać jego wykonanie, jeżeli jest spełniona co najmniej jedna ustawowa przesłanka wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 852/21; postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2022 r., I OZ 577/21). Mając na uwadze powołany przepis oraz treść wniosku i zażalenia, należy przyznać rację Sądowi pierwszej instancji, który wskazał, że w sprawie nie zostały spełnione wymienione powyżej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadniając zażalenie wskazał, że wysokość, orzeczonych zaskarżoną decyzją, należności bezsprzecznie pociągnie za sobą dotkliwe konsekwencje, skutkujące nie tylko wyrządzeniem znacznej szkody, ale również powstaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej doprowadzi do znacznego pogorszenia się sytuacji finansowej Skarżącego, który nie jest osobą zamożną, prowadzi wraz żoną wspólne gospodarstwo domowe. Jest ojcem trójki dorosłych już dzieci jednak nadal stara się im pomagać finansowo w miarę możliwości. Wskazał, że rodzice skarżącego mają po 82 i 84 lata, a skarżący stara się nimi opiekować w miarę możliwości przynajmniej raz w tygodniu. W ostatnim czasie skarżący musiał dokonać kilku napraw awaryjnego auta z 2003 roku oraz remontu komina ze względu na jego zły stan techniczny. Jedyny dochód Skarżącego stanowią renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy w wysokości około 1050 zł. Obecnie Skarżący jest osobą bezrobotną, choruje na cukrzycę, przyjmuje leki. Zauważyć jednak należy, że ani do wniosku, ani do zażalenia nie dołączono żadnych dokumentów potwierdzających trudną sytuację finansową skarżącego. Skarżący nie nadesłał zatem dokumentów, które można by zakwalifikować jako spełnienie przesłanek wstrzymania wykonania. Skarżący, powołując się na powyższe okoliczności, nie udokumentował stanu posiadanych rachunków (kont) bankowych, posiadanych oszczędności czy ich braku. Brak wykazania tych okoliczności oraz brak uprawdopodobnienia sytuacji materialnej powoduje, że sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pozbawiony jest możliwości oceny czy okoliczności sprawy wskazują, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a zwłaszcza przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. O ile bowiem w przypadku konieczności spłaty kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji (7700,24 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie) można mówić o powstaniu określonej szkody, to brak możliwości porównania kwoty zobowiązania wynikającego z zaskarżonego aktu z ogólną udokumentowaną sytuacją wnioskodawcy uniemożliwia wykazanie, że szkoda ta miałaby charakter znaczny. W sytuacji zaś braku jednoznacznego wykazania wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wniosek w tej sprawie nie może zostać rozpoznany pozytywnie. W konsekwencji powyższego w niniejszej sprawie brak było podstaw do uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wobec tego należy uznać, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji trafnie uznał, że zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.