I OZ 546/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 16 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 2187/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 lipca 2024 r. nr 2706/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 maja 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 2187/24, na podstawie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.) - odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik strony skarżącej kasacyjnie zarzucając: I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 177 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem wskazanego w tym przepisie terminu, 2. art. 178 p.p.s.a. poprzez błędne odrzucenie skargi kasacyjnej, która została wniesiona z zachowaniem terminu. II. naruszenie prawa materialnego, tj.: 1. art. 18 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe poprzez niezastosowanie tego przepisu wyraźnie stanowiącego o dopuszczalności zmiany adresu przesyłki pocztowej rejestrowanej przed jej doręczeniem, 2. art. 17 ustawy Prawo pocztowe poprzez jego niezastosowanie polegające na błędnym przyjęciu innej daty nadania przesyłki rejestrowanej niż data wskazana na pocztowym potwierdzeniu nadania stanowiącym dokument urzędowy, tj. 24 marca 2025 r. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, rozpoznanie zażalenia na rozprawie, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Skarga kasacyjna, jako sformalizowany środek kontroli instancyjnej, sporządzany przez profesjonalnego pełnomocnika, winna czynić zadość wszystkim wymaganiom ogólnym przewidzianym dla pisma procesowego, jak również musi zostać wniesiona w ściśle przewidzianym przepisami terminie stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 lutego 2025 r. (k.79). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem 24 marca 2025 r. Skarga kasacyjna została nadania w urzędzie pocztowym w dniu 24 marca 2025 r., a zatem w ostatnim dniu terminu, jednak na adres Wojewody Mazowieckiego, a nie do Sądu. Dopiero w dniu 25 marca 2025 r., a więc już po upływie ww. 30 dniowego terminu złożono dyspozycję w urzędzie pocztowym aby przesyłkę nadać na inny adres, tj. adres Sądu, co urząd pocztowy uczynił i w dniu 27 marca 2025 r. nadał przesyłkę zgodnie ze zmianą dyspozycji na adres Sądu. Zgodzić się należy z argumentacją zażalenia, że zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo pocztowe - nadawca może przed doręczeniem przesyłki rejestrowanej żądać zmiany adresata, jego adresu lub miejsca doręczenia przesyłki. Oznacza to, że zmiana adresu w trakcie przemieszczania przesyłki nie ma żadnego wpływu na zmianę daty jej nadania. Umowa o świadczenie usługi pocztowej to przyjęcie przesyłki do przemieszczenia i doręczenia, a jej nadanie to polecenie doręczenia przesyłki, które nastąpiło w dniu 24 marca 2025 r. W tej dacie doszło więc do zawarcia umowy pomiędzy stroną skarżącą a operatorem pocztowym. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2016 r. I SA/Wa 25/16, publ: http://orzeczenia.nsa.gov). Gdyby przesyłka dotarła bez żadnych zmian zgodnie z pierwotną dyspozycją na adres Wojewody Mazowieckiego, nie można byłoby rozważać kwestii wniesienia skargi kasacyjnej w terminie. Skoro jednak nadawca zorientował się w kwestii adresata, zanim przesyłka dotarła na wskazany adres i zdążył wydać dyspozycję zmiany adresu - stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo pocztowe, należy uznać, że datą nadania przesyłki zawierającej skargę kasacyjną był 24 marca 2025 r, a tym samym, że skargę kasacyjną wniesiono w terminie. Podsumowując, za zasadne uznać należy zarówno zarzuty procesowe, jak i materialne zażalenia, czyli zarzuty o naruszeniu art. 177 § 1 (tu wprawdzie błędnie autor zażalenia wskazuje na art. 177 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – tymczasem paragrafy artykułu 177 nie zawierają punktów, jednak wskazany błąd nie stanowi o niemożności rozpoznania zażalenia) i art. 178 p.p.s.a oraz art. 17 i art. 18 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe (tu natomiast należało wskazać naruszony punkt ustępu pierwszego artykułu 18 ustawy Prawo pocztowe, czemu autor zażalenia uchybił i go nie wskazał). W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny za zasadne uznał uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku o rozpoznanie zażalenia na rozprawie wskazać trzeba, że stosownie do art. 197 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie WSA. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy te dotyczą jednak wyłącznie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem. Oznacza to, że ustawodawca w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidział możliwości wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.