I OZ 541/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 540/13 odrzucające zażalenie M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 540/13 o odmowie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia podziału nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił M. W. przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 16 marca 2015 r. o odmowie wyłączenia sędziów, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości. Postanowienie doręczono skarżącej w dniu 25 lutego 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 358 akt sądowych). Sąd stwierdził, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej odpis tego postanowienia jako adresata omyłkowo wpisano M. B. i wskazano jej adres. Wobec faktu, że odbiór przesyłki M. W. pokwitowała własnoręcznym, czytelnym podpisem bezsporne pozostaje, że na kopercie podano prawidłowy adres i prawidłowo wskazano jej adresata. Doręczenie przesyłki, zawierającej odpis postanowienia Sądu z dnia 17 lutego 2016 r. Są uznał zatem za skuteczne. W dniu 4 marca 2016 r. (prezentata Sądu) do Sądu wpłynęło zażalenie M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 lutego 2016 r., nadane z pomocą telefaxu. Na wydruku widnieje data 4 marca 2016 r., godz. 00 : 20. Z kolei w dniu 7 marca 2016 r. do Sądu wpłynęło zażalenie M. W. tej samej treści na opisane wyżej postanowienie Sądu, nadane w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 4 marca 2016 r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił powyższe zażalenie z uwagi na niezachowanie terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a., , który upłynął w dniu 3 marca 2016 r. Zażalenie zaś zostało wniesione w dniu 4 marca 2016 r. (data prezentaty Sądu na zażaleniu nadanym za pomocą telefaxu i data nadania drugiego zażalenia za pośrednictwem operatora wyznaczonego). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. W. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne a także zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do treści art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie odpis postanowienia z dnia 17 lutego 2016 r. został doręczony skarżącej w dniu 25 lutego 2016 r. (dowód doręczenia k. 358) to siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 3 marca 2016 r. Wniesienie zażalenia w dniu 4 marca 2016 r. nastąpiło zatem z uchybieniem terminu, co uzasadniało jego odrzucenie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.