I OZ 528/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 712/15 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie ze skargi K.L. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 718/12 postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 11 marca 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K.L. na postanowienie tego Sądu z dnia 12 lutego 2016 r., którym odrzucono skargę kasacyjną strony od postanowienia z dnia 9 grudnia 2015 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżąca sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie odrzucające jej skargę kasacyjną, tym samym naruszyła nakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie na postanowienie z dnia 11 marca 2016 r. wniosła K.L., podnosząc między innymi, iż oczekiwała odpowiedzi na swoją skargę kasacyjną od Naczelnego Sądu Administracyjnego, do którego ją skierowała. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w których określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. K.L., pomimo pouczenia udzielonego jej przez Sąd I instancji, sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2016 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna, również sporządzona osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby K.L. była adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącej było niedopuszczalne, zaś postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.