I OZ 526/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Po 104/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił R.W. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, wydanej w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż skarżący nie wykazał, że w sprawie zachodzi którakolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Takimi przesłankami nie mogły być, zdaniem Sądu, stres związany z badaniami, ani konieczność poświęcenia czasu na ich wykonanie, są to bowiem normalne skutki związane z wykonaniem decyzji. Sąd podkreślił też, że nie mógł odnieść się do kwestii kosztów materialnych, na jakie narażony byłby skarżący, z uwagi na ogólnikowość twierdzeń tym zakresie. Zażalenie na to postanowienie wniósł R.W., zarzucając Sądowi naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. i domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania ewentualnie zmiany postanowienia i orzeczenia o wstrzymaniu wykonania decyzji. W uzasadnieniu skarżący podtrzymał swoją argumentację, zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a ponadto wskazał, że koszt wykonania badań będzie wynosił około 310 zł. Koszty te nie zostaną mu zwrócone w razie uznania skargi za zasadną, a ponadto wykonanie badań spowoduje, że skarga złożona w niniejszej sprawie stanie się w istocie bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie. Jednocześnie wyraźnego podkreślenia wymaga fakt, iż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny merytorycznej skargi, bowiem takie działanie sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu. R.W., składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, nie zawarł w nim uzasadnienia wskazującego okoliczności, które mogły być uznane za przesłanki wynikające z art. 61 § 3. Jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny skutki związane z koniecznością wykonania badań lekarskich nie stanowią niebezpieczeństwa, o jakim mowa w tym przepisie. Są to naturalne konsekwencje, związane z nałożonym obowiązkiem. Także twierdzenia przywołane przez skarżącego w zażaleniu nie uzasadniają wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Samo wniesienie skargi i kwestionowanie prawidłowości zaskarżonej decyzji nie może bowiem stanowić podstawy do wstrzymania jej wykonania, a do tego w istocie sprowadzają się argumenty zawarte w zażaleniu. Nie można przyjąć także, iż przesłanką wstrzymania wykonania decyzji może być konieczność poniesienia przez skarżącego kosztów – nie wykazał on bowiem w żaden sposób swojej sytuacji materialnej, uniemożliwiając tym samym dokonania oceny wpływu wydatków związanych z badaniami na jego sytuację materialną. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania decyzji Kolegium, zaś zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.